Poste-restante Rood

het met mijn zienswijze eens. In hoeverre ik het met zijn dagvaarding eens ben, zal op het proces wel blijken.

Brief aan Bep

Gisteravond las ik, dat Natalia Trotski misschien ook in ons proces zal getuigen, ik was erdoor ontroerd. Ik moest denken aan de keer in Parijs dat ik naar haar toe ging, ik had een plantje voor haar gekocht, een begonia. Ze was er heel blij mee, andere bloemen waren er niet in haar kamertje. Ze was bijzonder hartelijk, ik moest blijven eten, Natalia vertelde van vroeger. Het Vrije Volk wist gisteravond te vertellen dat zij zich in 1951 van ons had gedistantieerd, 'omdat zij de politiek van deze (onze) organisatie beschouwde als verraad aan de zienswijze van haar overleden man'. Ze weten het weer bijzonder goed... Toen ik Natalia zag, het zal in 1956/57 zijn geweest, sprak zij met grote achting over Michel. Ik hoop dat ik toen ook een goede indruk op haar heb gemaakt. Michel had me, voordat ik naar haar toe ging, verboden met haar te discussiëren over haar breuk met de beweging. Hij zei: 'Begrijp goed, zij is de vrouw van le Vieux. Het leven is te moeilijk voor haar geweest, Stalin heeft eerst haar kinderen, toen haar man vermoord. Bovendien geldt ook voor haar wat Trotski eens schreef over Kroepskaja, de vrouw van Lenin: door het leven te delen met een genie van zijn formaat heeft zij de kritische beoordeling van politieke problemen aan haar man overgelaten, die het toch meestal bij het rechte eind had. Maar na diens dood moest zij haar eigen weg zoeken en raakte de koers kwijt.' Tegen het verbod van Michel in raakte ik plotseling verward in een verwoe

366•