Poste-restante Rood

valsemunters na, ofschoon de buitenwereld nooit een centime heeft gezien van al die miljoenen francs waarover wordt geschreven. Ook de relatie die wordt gelegd met Jan de Etter maakt mij wanhopig. Had ik er het flauwste vermoeden van gehad dat Ab met hem heeft samengewerkt, of zelfs maar een vriendschappelijke relatie met hem onderhield, dan had ik ook met Ab niets te maken willen hebben. Maar hoe overtuig je de wereld daarvan?

Zojuist wezen luchten en geluk gehad: een open luchtplaats die uitkijkt op de tuin. Aan de andere kant van de tralies staan hortensia's in volle bloei. Ik heb geprobeerd eraan te ruiken, zoals een hondje poogt te happen in een worst die hem voor zijn neus wordt gehouden.

Het verhoor

Om kwart voor zeven opstaan, wassen in een tinnen schaal, scheren en het mesje weer inleveren, bed opmaken, eten, tot half negen wat lopen dromen of zitten lezen, half negen luchten tot negen uur. Twee scheermesjes kleven op elkaar in één papiertje. Een ervan lever ik niet in, verberg het onder een bord, en moet 's middags bij de directeur komen, die zich bezorgd maakt over zelfmoordplannen. Als ik op de luchtplaats kom is er al een ander, wat nooit eerder is gebeurd. Een man van omstreeks veertig jaar loopt gehaast heen en weer zoals je hyena's ziet lopen in een hok in Artis, met het hoofd schuddend en schichtig kijkend. Hij doet een trek aan zijn sigaret, inhaleert diep, blijft dan staan om kennis te maken. Hij was boekhouder en al enige keren veroordeeld wegens verduistering. Hij heeft over onze zaak gelezen: 'Dat wordt wel maart eer jullie voorkomen.'

327•