dat hij geld net zo goed kan namaken, als de Algerijnen het willen.
Eigenlijk geeft hij mij de woorden in de mond. Ik durf het haast niet te denken, het is waanzin, en toch zal ik er met de Algerijnen over moeten spreken. Zoiets kun je toch niet verzwijgen. Dan zou ik persoonlijk iets beslissen wat op hun terrein ligt. Dan wenk ik hem met mijn hoofd dat hij zich naar mij toe moet buigen, en vraag hem fluisterend of ik het echt mag doorgeven wat hij voorstelt.
Verdeeld
Ieder gesprek loopt uit op de vraag: ligt het zwaartepunt van de wereldrevolutie in deze periode in de koloniale landen of bij het Westerse proletariaat? Onvoorwaardelijke steun aan de vrijheidsbewegingen van de Derde Wereld is noodzakelijk, ook om een nieuwe revolutionaire opleving in het Westen voor te bereiden, is het standpunt van Michel, en ik ben het met hem eens. Soms krijg je het gevoel dat de arbeidersmassa's hier verlamd zijn door de hoogconjunctuur, en dat een deel van onze eigen beweging daardoor aangetast is.
Michel waarschuwt voor het begin van een Secretariaatszitting Hella en mij dat het trio, zoals we Ernest, Pierre en Livio noemden, eropuit is een scheuring te forceren. We mogen ons niet laten provoceren door hun gedrag.
Beheersen, altijd beheersen. En ik zeg tegen Michel:
'Ze zijn bang, dat is het. Al weten ze lang niet alles, ze voelen het gevaar.'
Michel gelooft niet dat ze voor zichzelf bang zijn. Er
293