den die we al hebben gemaakt? In West-Europa is het vaak: hoe kan ik zo min mogelijk geven zonder mijn gezicht te verliezen.'
'Ge overdrijft. En zo goed hebt ge toch niet samengewerkt met Posadas, heb ik begrepen.'
'Niet om die reden. Er is veeleer een crisis daarginds, omdat de beweging achter is gebleven bij de nieuwe ontwikkelingen. Posadas wist zich geen raad met de problemen die het opriep, en moest naar mijn gevoel het ene gat met het andere dichten.'
'Ge zegt het schoon...'
'Hij beschouwde mij geloof ik als een soort indringer, ik weet het niet...'
's Morgens staat Bep op het Centraal Station, met de kinderen. Zij huilt van blijdschap, maar de kinderen kijken verlegen naar mij alsof ik iets vreemds over me heb, en ook zelf voel ik me een beetje vervreemd. Hoe zal ik weer kunnen wennen in dit kleine landje, waar alles netjes geregeld is, van de watervalletjes in de Keukenhof tot de klassenstrijd toe?
Thuis ligt het afschrift van een brief uit Argentinië, gericht aan het Internationaal Secretariaat. Hij is geschreven door el buro politico van de groep daarginds. Ik heb me niet disciplinair gedragen, zo wordt gesteld, want ik ben naar Europa teruggegaan zonder toestemming van de Internationale. Ik heb de proletarische discipline geschonden en dien ter verantwoording te worden geroepen. Mijn gedrag was niet voldoende seréno. Ik heb mij immers tegenover kameraden beklaagd over persoonlijke moeilijkheden, terwijl een proletarisch revolutionair zonder klagen offers
271