'Weet jij hoe ik hier aangekomen ben? Zonder centesimo. Een plan de ville? Ik had niet eens geld om een hemd te kopen. Kijk', schreeuw ik en ruk driftig mijn overhemd open, 'wat ik aan heb is alles wat ik bezit.'
Tijdens de conferentie, bij een sympathisant thuis, houdt Posadas zijn grote inleiding, waarin hij kranten aanhaalt, voortgaat met zijn eigen tekst, doorspekt met anekdotes, hartstocht in zijn woorden legt. Wij dienen doordrongen te zijn van de historische taak van de Vierde Internationale, die de theorie van de permanente revolutie belichaamt. Het wereldrevolutionaire proces heeft zich afgewend van de kapitalistische moederlanden, om zijn centrum te zoeken in de koloniale en halfkoloniale landen. Latijns-Ame-rika is erdoor aangeraakt. De revolutie hier zal het Noord-amerikaanse imperialisme in zijn wortels aantasten en het begin van zijn einde betekenen. Hij praat vlug, en het is niet altijd gemakkelijk zijn Spaans te volgen, maar toch: wat hij zegt weet iedereen zo langzamerhand. Waarom gaat hij niet in op het proces van politisering van de Latijnsamerikaanse massa's, dat in elk land zijn eigen wegen volgt, maar toch als grootste gemene deler heeft: de noodzaak, de breuk van de arbeiders- en boerenmassa's met de burgerlijke nationalisten te bespoedigen om een socialistische overwinning voor te bereiden?
Na Posadas is het woord aan Pierre Frank, die de groeten overbrengt van het Internationaal Secretariaat. 'Wij stellen groot vertrouwen in de Latijnsamerikaanse kameraden, die zich met opoffering en overtuiging inzetten voor onze beweging. Wij doen dit met des te meer klem, omdat een deel van de Vierde Internationale, kameraden uit West-Europa en Canada, gesteund door de sympathi
265