Poste-restante Rood

regering is gevormd. Waarom eigenlijk de grote sprong naar de Vierde Internationale verwachten, zonder omwegen en tussenfasen? Gaan zitten wachten op het wonder, zoals nu gebeurt, betekent: vragen om een crisissituatie in de beweging. Zou het niet beter zijn, het proces van politieke bewustwording nauwkeurig te volgen en te trachten dit te beïnvloeden, in plaats van passief te wachten op de schone klare dag?

Er komt een kameraad uit Brazilië, die eens als zoon van rijke ouders de militaire academie bezocht. Hij heeft met zijn milieu gebroken, en werkt nu in een fabriek. Er is sprake van een opleving in de Braziliaanse communistische partij, vertelt hij, de enige arbeiderspartij van betekenis in zijn land, hoe klein zij ook is. Er is inderdaad sprake van een toenemende politisering van de massa's in het algemeen, en het zou best kunnen dat die zich het duidelijkst in de communistische partij manifesteert. In dat geval zou het goed zijn, eraan deel te nemen en de linkse oppositie in die partij te versterken. Carla spreekt over soortgelijke verschijnselen in de socialistische partij van Uruguay, en ook daar verdient het aanbeveling, niet afzijdig te blijven staan.

Voor het eerst durf ik weer aan Michel te schrijven. Ik stel hem een verandering in de leiding van de sectie voor. Natuurlijk hoort Carla in de leiding thuis, antwoordt hij, en daar moet ik op aandringen, al is hij er slecht over te spreken dat ik in de leiding heb ingegrepen ten nadele van Alfonso, die een goede kameraad is en begrijpelijkerwijs geen belangrijke besluiten wil nemen buiten Posadas om. Maar wat ik over de politieke oorzaken van de crisis in de beweging schrijf, daar kan hij het mee eens zijn, en, zo vervolgt hij: durf politieke conclusies te trekken, wees niet te aarzelend, en toon flair.

2.37