Poste-restante Rood

te verliezen. Michel had gelijk: het stalinisme is over zijn hoogtepunt heen. Maar latere geslachten zullen er nog over spreken als over een nachtmerrie.'

Terwijl de zon mijn huid schroeit lig ik tussen onafzienbare hoopjes kleren van badgasten, die in de golven duiken, of een balspel doen op het strand. De mannen met de mannen, de vrouwen met de vrouwen. Met behulp van een woordenboek heb ik het boek over het Zuidameri-kaanse Secretariaat van de Derde Internationale ontcijferd. Het politieke jargon lijkt in alle talen op elkaar. Je kunt zien dat het secretariaat is opgericht in de periode van het stalinisme. Er wordt alleen gesproken over ondersteuning van de nationale strijd om onafhankelijkheid onder leiding van de burgerlijke krachten. Dat de revolutie ook hier permanent is, alleen maar kan zegevieren door een socialistische oplossing, is kennelijk voor de stalinisten een boek, gesloten met zeven zegelen.

Dan zijn de theoretische uiteenzettingen van Mariate-guy heel wat interessanter. Hij was gefascineerd door de Incamaatschappij zoals die in Peru heeft bestaan totdat de Spaanse conquistadores er in de zestiende eeuw met geweld een eind aan maakten. Die maatschappij was volgens hem voortgekomen uit het oercommunisme, met zijn gemeenschappelijk bezit aan grond en vee. Door de verwording ervan, gepaard gaande met de heerschappij van drie kasten: die van ambtenaren, van priesters en van militairen, zou de Incamaatschappij zijns inziens een klassenmaatschappij zijn geworden.

Verstijfd van schrik hol ik langs het strand, omdat ik mijn hoopje kleren niet meer kan vinden. Pas laat in de namiddag ontdek ik mijn plunje en kleed me haastig aan

^z33