Poste-restante Rood

Op hetzelfde ogenblik stroomde de kantine leeg, voegden zetters en drukkers zich buiten bij de typografen van andere dagbladen, die voor De Rode Burcht samendromden. Ik haastte mij terug naar de steno. Ze zouden me vragen wat onze houding diende te zijn. Het administratieve personeel deed niet mee, want op alle kantoorafdelingen werd normaal doorgewerkt.

'Ik wil op jullie geen druk uitoefenen', hield ik Hilda voor. 'Het is misschien dom van me, maar ik kan niet werken als er wordt gestaakt. Dat gaat helemaal tegen mijn gevoel in.'

'Wij staken natuurlijk ook mee', antwoordde zij zonder enige aarzeling, 'ik in ieder geval wel.'

'En ik ook', bevestigde Siem. 'Zul je Bollé straks zien als hij alleen op de afdeling is. Mag hij alle berichten zelf opnemen. Leve de lol.' Hij liep resoluut naar de telexkamer en gaf aan alle rayons door: 'De kranten staken, wij ook', terwijl hij de centrale op nachtschakeling overzette.

Stakers in zondagse kleren vulden de grote zaal van Kras-napolsky, stonden tussen de palmen in de gangen om iets op te vangen van wat er binnen werd besproken en probeerden nog plaats te vinden. Geen enkel dagblad verscheen, behalve De Waarheid, die buiten werd verspreid.

Op het podium van de rokerige zaal stond een lange tafel, groen gedekt als een biljart. Een karaf vol water, een glas ernaast, een voorzittershamer. Een microfoon werd bijna omvergelopen en slingerde na om zijn standaard. Achter de tafel een arbeider, klein van stuk. 'Hij heeft de leiding van de staking bij de Telegraaf, zei men met eerbiedige bewondering. Naast hem de stakingsleiders van de andere dagbladen. Schelfhout, van Het Vrije Volk, zat er ook. 170