Poste-restante Rood

centrale, had hij gezegd - en duwde dat in een gat onder Gr. Op een machine ernaast tikte hij: ???

Langzaam werd teruggetikt: Amsterdam, algemeen.

'Algemeen betekent dat ze een bericht hebben dat in alle edities mee moet. Een moord bij voorbeeld. Andere berichten zijn soms alleen plaatselijk.'

Een machine begon te tikken, en op een papieren rol vormden zich woorden. Tegelijkertijd liep ernaast een bandje waarin ponsgaten ontstonden.

'Op dat bandje wordt in code hetzelfde bericht ontvangen', verklaarde Bolle. 'Dat zetten we straks op een zender om naar de gevraagde buitenedities door te sturen.'

Hoe werd je uit die chaos wijs? Ik was toch al niet erg handig. Stenograaf, opnemen en uitwerken, dat is alles, had ik gedacht.

'Dit zijn twee collega's', zei Bollé, en hij pakte me bij mijn elleboog.

Een vrouw keek om, tikte door met tien vingers over het toetsenbord.

'Hillegonda van der Weyden', zei ze kortaf, nadat ik me had voorgesteld, draaide zich weer om en ging fanatiek verder met haar werk.

De chef stootte een man, misschien dertig jaar oud, naast haar aan.

'Siem, hier is jullie nieuwe collega.'

De man keek mij spottend aan door een bril die op zijn neus was gezakt, en zei: 'Siem Terpstra. Stenograaf eerste klas, of wel: wrakhout dat hier is aangespoeld. Drama in vier bedrijven.'

'Luister maar niet naar hem', mompelde Bollé, 'hij is niet goed snik.'

131