Poste-restante Rood

Zuid-Afrika. Als hij in Nederland komt heeft hij het er altijd over. Wat een rottijd', mompelde hij in zich zelf.

'Jij redt het wel', zei hij plotseling, als wilde hij me overrompelen. 'Bep, daar maak ik me meer zorg om. Jullie hebben drie kinderen. Wat spook je nu weer uit?'

'Ik ben trotskist', antwoordde ik hem op de man af.

'Was maar liever lid van de PvdA geworden. Dan was je nu misschien burgemeester geweest.'

Ik keek hem verbaasd aan. Belazerde hij me?

'Daarvoor word je toch geen lid van een politieke partij?' merkte ik scherp op.

'Zo bedoel ik het niet', antwoordde Klaas, 'maar jij benadeelt je zelf altijd.'

Wat een dwaasheid. Trouwens: burgemeester, gezagdrager voor de burgerlijke orde. Nogal wat lekkers.

'Ik zal met de directie over je politieke standpunt spreken. Ik kan voor je instaan, hè? Je haalt geen gekke dingen uit. Nou ja, wat je werk betreft, daar maak ik me geen zorg over.'

129