Stormvogels

'Sinds wanneer zijn we christelijk geworden?'

'Dat heeft er niets mee te maken.'

'Oh nee?'

'Nee. Je hebt me zelf eens verteld dat Rosa Luxemburg elk jaar een kerstboom kocht.'

Ik zweeg. Maar ik nam het toch niet.

'Wat ben je star tegenwoordig,' verweet Lies me.

Ik liep het blauwstenen trapje af om in de elektriciteitswinkel te komen, keek nog eens het adres na en wist zeker dat ik goed was.

Een meisje kwam uit een achterkamertje naar de toonbank.

'Mijn schoonmoeder heeft ons deze kerstlampjes gegeven,' begon ik omzichtig tegen haar, terwijl ik de doos op de toonbank zette. 'Toevallig hadden we zelf al een stel gekocht, en zitten we...' maar het meisje liet me niet uitspreken.

'Verlichtingsartikelen worden niet geruild.'

'Ze zijn nog niet gebruikt. Dat kunt u toch wel zien?'

'Heeft er niets mee te maken. Het mag niet, van mijn baas.'

'Is hij er zelf dan niet?'

Het meisje liep naar achteren.

'Wat wilt u?' vroeg een man, die nu naar de toonbank kwam.

'Deze kerstkaarsjes terugbrengen.'

'We nemen geen lampen terug. Dat heeft het meisje u toch al verteld?'

'Ik hoef er geen geld voor. Een tegoedbon...'

'Nou ja,' mompelde de elektricien, en aarzelde even. 'Er is vanmorgen uit de Damstraat opgebeld door mensen die een stel kaarsjes willen hebben. Brengt u ze er zelf maar heen, en doe net of u van mij komt.'

!54