Stormvogels

met een ritssluiting. Uit Amerika. Gekregen, omdat ik in het concentratiekamp heb gezeten.'

Toen hij terugkwam van de wc., ging hij op de divan zitten, strekte behaaglijk zijn benen uit.

'Dat is lang geleden,' verzuchtte hij, heb ik je wel eens verteld van die klandestiene zender, voor de oorlog? Was tijdens de verkiezingen...'

'Lies moet straks bevallen,' onderbrak ik aarzelend.

'Dan krijg ik toch wel eerst een boterham van je, hoop ik. Ik verrek van de honger. Weet je dat ik speciaal voor jou in Amsterdam ben gebleven?'

'Natuurlijk, dat is ook fijn, maar een andere keer ben je heus welkom...'

'Ben ik dat nu soms niet?' vroeg hij geërgerd.

'Natuurlijk wel, zo bedoel ik het niet,' antwoordde ik in de war gebracht. 'Je begrijpt toch, nu Liesje moet bevallen...'

Je schoonmoeder is er toch bij ?'

'Ik heb beloofd, ook bij de bevalling te zijn.'

'Flauwe kul. Als je drie kinderen hebt, zoals ik, doe je zo sentimenteel niet meer. Breng dat bordje even voor me naar de keuken. Die ene boterham lust ik niet meer, dan kunnen we daarna nog wat kletsen.'

Hij kan me wat, dacht ik, maar nam toch het bordje aan, dan kon ik meteen even bij Lies binnenwippen.

Toen ik bij haar kwam, fluisterde ze: 'Zeg dan toch tegen hem dat hij moet weggaan. Elk ogenblik kan de dokter komen.'

Haastig liep ik weer naar de huiskamer.

'De dokter kan zo komen,' zei ik bijna smekend.

'Hij zal mij niet in de weg lopen,' antwoordde Tjebbe laconiek, 'dacht je nu werkelijk dat ik niet tegen een bevalling kon? In het kamp heb ik wel andere dingen gezien. Gelukkig hebben ze me bij de administratie ge-

141