De kortste weg

dis je woorden lukte het wel. Dan lachte hij even, en als hij zijn geld had was hij meteen weer weg. Straks zou ik speksteenpoeier in mijn schoenen strooien als ik bij vader was, dat hielp. Nu de Ferdinand Bol in, tot aan de Albert Cuyp, tussen de karren met fruit en groente door, tot aan de Van der Helst. Op de ronde elektrische klok voor het postkantoortje wees het kwart voor drie. Als je me nou...

Niet meer hollen. Denken wat je tegen vader zal zeggen. Blijven staan voor de winkel van de poelier nog vóór het Van der Helstplein. Hokken op elkaar gestapeld, met konijnen achter gaas om binnen te worden geslacht voor de naderende kerst. Zou je als jehoede konijn mogen eten? Hoe was het ook weer? Gespleten hoeven. En geschubde vis. Eerst was paling verboden, toen ontdekten ze met een loep dat ze wel schubben hadden, voor de minder vrome jidden waren ze ineens niet meer treife. Wat doen die twee witte konijntjes nou? Het mannetje hangt helemaal over het wijfje, zouden zijn bloeddoorlopen ogen daar zo rood van zijn, of zou hij al een beetje bang zijn en voelen dat hij geslacht wordt en het daarom nog zoveel mogelijk keertjes willen doen? Ik tuurde ernaar en kon mijn ogen er niet van losmaken. Wanneer zou hij klaarkomen? Zou het bij hen ook zo jeuken? Het moest wel lekker zijn. Sta niet te suffen. Of je wil of niet, je moet toch wat tegen vader zeggen waarom je zo laat bent. Hij lacht je uit, als hij je tenminste gelooft. Loop nou door. Daar heb je het loterijkantoortje al.

Ik stapte bij vader de winkel binnen zonder een woord te zeggen, en liep door naar achteren.

'Ik wou de kortste weg zoeken,' antwoordde ik toen hij me terugriep, en keek hem aan, in de hoop dat hij me zou geloven. Wat zagen zijn ogen er vreemd uit. Rood, alsof hij had gehuild. Zou het om mij zijn? Omdat-ie bang was geweest? Dat kon nooit. Wie zou er om mij nou verdriet hebben?

114