De kortste weg

de mulo, omdat ze te jong was voor de hbs, maar nu is ze op de hbs hè?'

'Ja meester,' antwoordde ik trots.

'En jij treedt in haar voetstappen. Ga zo door mijn zoon, en ge zult spinazie eten.'

De klas daverde van het lachen. 'Spinazie zegt-ie, dat zegt-ie altijd, Spinoza bedoelt-ie,' en inderdaad voegde de bovenmeester eraan toe: 'Spinoza was ook een zoon van het oude volk, dat ik bewonder omdat het getrouw is gebleven aan het Oude Testament. Oog om oog, tand om tand. En leer om leer, denk vooral om het laatste. Omdat jij de beste bent vandaag wijs ik jou aan om de orde te handhaven als ik niet in de klas ben, iets wat een enkele keer kan gebeuren. Het hoofd van een school zijn schept verplichtingen. Het biedt aan de kinderen uit zijn klas ook voorrechten, want ik kan zelf bepalen zonder dat iemand mij controleert of instructies verstrekt of en wanneer ik jullie een verhaal wil vertellen. En dat doen wij nu, leg de schriften maar in de la van jullie bank, kinderen. En netjes zitten.'

Na enig geschuifel van armen die in de brede open la onder het dek van de banken verdwenen, weer opdoken en over elkaar werden gelegd, begon de bovenmeester: 'Er waren eens een ridder en zijn gemalin, die een bezoek moesten brengen aan een nabij gelegen kasteel en hun pasgeboren baby niet mee konden nemen omdat het weer daarvoor te slecht was: sneeuwbuien en zo, slagwinden, ijzige kou. Misschien begrijpen jullie nu de uitdrukking "ijs en weder dienende" beter, maar dit ter zijde. Nood schept vindingrijkheid. Wat zou jij gedaan hebben, Marietje?' vroeg hij aan een meisje.

'Thuisblijven meester,' antwoordde Marietje.

'En opbellen dat je niet kwam zeker. In die tijd was er nog geen telefoon, mijn kind. Trouwens, ze moesten er wel heen, soms heeft een mens zakelijke verplichtingen, ook

ioo