Adios companeros!

zijn een betrekkelijk succes (ofschoon de gunstige situatie een veel wezenlijker succes had mogelijk gemaakt, want hij is in werkelijkheid met vage beloften teruggekeerd). Deze zaak is de grote troef van het trio en ze zullen die tot het eind uitspelen, en bij voorkeur tegen ons. In werkelijkheid is het een groot schandaal, dat zij een kwestie van een dergelijk belang in hun fractiestrijd betrekken. Het gevaar is geenszins denkbeeldig dat zij op deze wijze, voor een heel tijdperk, de mogelijkheden van een hereniging van de Wereldpartij op een principiële basis zullen vernietigen. Volgens hen zou jij op de hoogte zijn van de reis van Meyer-son enzovoort, maar ik geloof dat ze hebben geprobeerd me wat wijs te maken, hetgeen - ongelukkigerwijs - hun 'normale' houding tegenover ons is.

Het was een erg verwarde vergadering, waarin de anderen hebben gepoogd mijn aanwezigheid voor hun eigen spel uit te buiten. Laten wij hopen dat zij daar niet in zijn geslaagd. Maar in elk geval kan deze toestand niet lang voortduren.

Met oprechte vriendschap, Sal.

17 april 1962

Beste Sal,

Veel dank voor al je brieven. Zoals ik al aan Max schreef, ben ik thans enorm bezet door een stapel werk hier: mijn studie beëindigen over de Agrarische Hervorming in Algerije waarmee ik door de Voorlopige Algerijnse Regering belast ben, het afmaken ook van de schets over de fabrieken hier, waarvan men een scenario voor een film gaat maken.

Dit alles maakt het me onmogelijk, bij te zijn met mijn correspondentie en me verder bezig te houden met onze eigen zaken. Ik hoop echter dat ik spoedig wat vrijer zal zijn. Jouw beslissing, je afzijdig te houden van het Wereldsecretariaat, betreur ik erg. Ik begrijp dat het je tegenstaat, alleen te moeten vergaderen met het drietal, maar we heb

197