Amsterdam en zijne bevolking in de negentiende eeuw

TOONEEL EN MUZIEK.    165

ten tevens de geheele Amsterdamsche beau monde bijeen, die zich bij geene andere gelegenheid dan deze zich zoo mondain pleegde te toonen. De Wagner-Vereeniging gaf hare uitvoeringen aanvankelijk in den Stadsschouwburg; toen deze in 1890 afgebrand was, verhuisde zij naar den Parkschouwburg, doch keerde naar het Leidscheplein terug, zoodra de nieuwe Stadsschouwburg gereed gekomen was.

Gememoreerd moeten hier nog worden de hoogstaande uitvoering van de afdeeling der Maatschappij tot Bevordering der Toonkunst en die der Koninklijke Oratorium-Vereeniging.

De Amsterdammers hebben nooit veel zin gehad in het muziek-dilettantisme, althans voor zoover het liefhebbers-orkesten betrof. Het laatste gedeelte der eeuw kende eigenlijk slechts twee zulke ensembles, n.1. Amstels Fanfarecorps en het Stu-denten-Muziekgezelschap Szceelinck, die eenige beteekenis hadden. Voor het overige waren er nog wat groeps-muziekcorpsen, bijvoorbeeld van de Post-menschen, de Brandweer, de Diamantbewerkers, die echter met muziek in de goede beteekenis van het woord weinig te maken hadden.

Geheel anders was het met den zang. Het aantal zangvereenigingen, waarvan sommige zich germanistisch „liedertafels” noemden, was in de