Amsterdam en zijne bevolking in de negentiende eeuw

TOONEEL EN MUZIEK.    159

tuin, Eik en Linde, terwijl de Meer er vele herbergde en er ook te vinden waren langs den Overtoom. Zij zijn alle verdwenen. Hetgeen zeer te betreuren is. Zij hadden hunne beteekenis verloren door de ontwikkeling van het spoorwegwezen, dat de menschen snel en goedkoop naar zee, bosch en heide bracht, zoodat zij zich niet tevreden behoefden te stellen met het surrogaat, dat de stad hun slechts bieden kon. Doch indien Claudius Civilis, De Roomtuinen en Het Vosje, om van andere niet te spreken, behouden waren gebleven, dan zouden deze oude tuinen, met hun fraai geboomte, heerlijke oasen geweest zijn inde baksteen-woestijnen der buurten, die op en om hunne plaatsen geschapen zijn geworden. Maar de grond- en bouwspeculanten heerschten oppermachtig in de laatste tientallen jaren der negentiende eeuw en aan hun winzucht werden de fraaie gaarden ten offer gebracht.

Muziek.

De vermakelijkheden, waarmede de goede burgerij van Amsterdam in den loop der negentiende eeuw den ledigen tijd doodde, waren vele en velerlei. De omvang van dit boekske laat niet toe de talrijke instellingen te noemen, die recreatie