Amsterdam en zijne bevolking in de negentiende eeuw

SPIJS EN DRANK.    141

niet meer zijn dan „twaalf kannen waters op dertig kannen melk.”

De verslagen van werkzaamheden, verricht door Inspecteurs en Keurmeesters van Voedingsmiddelen, van het jaar hunner aanstelling, 1879, af, geven niet den indruk, dat de toestand noemenswaard verbeterde.

Het groote verschil tusschen toen en heden is, dat men thans door prijsafspraak één prijs betaalt voor volle en vervalschte melk, terwijl men vroeger evenveel soort- als prijsverschillen kende.

In het verslag van 1880 werd vermeld, dat de melk, die voor 10 cent per liter te koop was, over het algemeen vrij voldoende van samenstelling was. In de melk, die voor 8 cent per liter te koop was, wisselde de verdunning met water van 10 tot 25 %, terwijl zij in de melk van 7, 6 en 5 cent afwisselde tusschen 25 en 40 %.

Zoowel door aaneensluiting van belanghebbenden, waaruit na 1880 de eerste melkinrichtingen te voorschijn kwamen, als door het bepalen van een minimum-vetgehalte van 2,85, werd de eenheid van prijs in de hand gewerkt.

Aanvankelijk had men de verwachting, dat de melkslijters door de melkinrichtingen zouden worden verdrongen. Men had hier toch inderdaad te maken met een beteren en hoogeren vorm van