Amsterdam en zijne bevolking in de negentiende eeuw

138

vaardigd onder den titel „Dit is de ordonnantie van visch, vleesch, vogelen en andere eetbare goederen,” herhaaldelijk gewijzigd, bleef ten slotte maar weinig over.

Hoewel de controle van de „ghezworenen van den stede,” of wel vinders van den stede genaamd, zich ook uitstrekte tot toebereide, gekookte, gezouten en gebraden spijzen, wordt geen afzonderlijke melding gemaakt van het toezicht op melk.

Het was trouwens wel zeer moeilijk, zonder een outillage, als waarover men thans de beschikking heeft, de hoedanigheid van de melk vast te stellen. Dat voor de verleiding, om water bij de melk te doen, ook in den ouden tijd velen bezweken, blijkt uit een bevel van het geregt van 16 Juli 1481 „in die melck of te hoye(hui) geen water te gieten.” Of men zich aan dit bevel gehouden heeft of niet zeker is, dat eerst den 22en September 1859 een bijzondere verordening omtrent de hoedanigheid van de melk, die in Amsterdam ten verkoop werd aangeboden, tot stand kwam. Wel waren in den loop der tijden in de wijze, waarop Amsterdam van melk voorzien wer d, groote veranderingen gekomen.

Oudtijds had men vaste plaatsen waar de melk ter markt mocht worden gebracht. Omstreeks het midden der 18e eeuw was daarin reeds een geheele verandering gekomen en tegen het einde