Amsterdam en zijne bevolking in de negentiende eeuw

98

die weer op haar beurt de kooktraditie op hare kinderen overbrengt.

Wie vrouwen wel eens over het bereiden van spijzen heeft hooren spreken — en wie heeft dat niet? — zal hebben waargenomen, hoe sterk de meeningen tegen elkander botsten en hoe de bereidingswijze van de eene, der andere vrouw totaal onbegrijpelijk, zelfs onmogelijk voorkomt.

Er is nergens in de literatuur iets te vinden, dat bruikbaar materiaal oplevert voor de meening, dat de Amsterdamsche vrouw zich in de 19e eeuw losser heeft gemaakt van haar kookplichten; waaruit volgt, dat ook het huiselijke leven niet is verminderd. Dit zij gezegd, niettegenstaande vele en velerlei betoogen van recenten datum, waarin het tegenovergestelde als een vaststaand feit aangenomen wordt.

De ontwikkeling van de geheele levensmiddelenbranche van groot- tot kleinhandel, wijst op het voor oogen gestelde einddoel: de levensmiddelen in kleine hoeveelheden aan, of in de nabijheid van het huis te brengen. Het winkel-systeem heeft zich in den loop der eeuw niet slechts staande gehouden, maar zich ook, en wel zeer gespecialiseerd, belangrijk ontwikkeld en in alle buurten aan de vrouw de gelegenheid geboden om in huis te blijven.