Persoonlijkheid

schreien — ik vind je nergens in het wijdrondomme weer! Zie je bevrijders peinzend wachten, die willen je weer groot en trotsch doen zijn! Help mij toch allen, lieven, ik ben mijn volk aan 't zoeken. Mijn volk heb ik verloren.

Ben jij het soms, die joodsche namen draagt?

Ben jij ’t, die daar ter Synagoge gaat, stijf in je kleertjes weggestrakt, jij met je hoedjes en je jasjes, je verlakte schoentjes en je hooge witte boord? ’t Kan zijn. Nog draag je in je handen je sprookjesboeken — sta je met voeten saamgenepen te bidden — met om je hoofd je ernstige Tefilliem en ’t bidkleed plooit nog van je schouders neer.

Maar, o, daar in je hoofd, daar in je hoofd daar is het belang, daar zijn je zaakjes en je ontkenning en je gezicht heeft niet de wijding van je nauw-geweten woordenernst.

Je oogen staan egaal — zij dragen den heiligen hartstocht niet.

Je blik is niet wijd, en om ’t kleinlieve te eeren is je waan te groot.

Je Ceiderschotel^{1 2}) en je Loelof *) en je honing op nieuwjaar betaal je met afgepast geld aan je hongerende venters — en je voelt je ontroerend-liefdadig bij je stuiver in de offerbus.

Je leven is verdeeld in zielloos wetjesgewurm, maar ’t grootwarme van herinnering is gansch vreemd aan je voelen.

Je vrouwen gaan naast je met overvloed van Fransche kleeren — zij zijn vervadzigd en levensmoe, wijl niet tot je gekomen uit zielebegeeren. Haar oordeelingen zijn hard en haar zenuwen verfeemeld — en je huis is koud en

¹

)    Wordt gebruikt den eersten en tweeden avond van het Joodsche Paaschfeest

²

)    Palmtakken, worden gebruikt bij het Loofhuttenfeest.