Zegepraal

445

Je leeft tusschen de vreeselijke zwervers op de Trafalgar Square, je leeft het nachtleven van Londen mee, langs de Theems en de Tower. Je ziet de geheimen van de nachtstad in de grootste verrukkingen, je ziet z'n wondre avondkoloriet, zijn damp en mistnevels.

Je verdeelt je cyklus, zonder de gigantische spanten van je gebouw te bekorten.

Je bestudeert, doorleeft fel het landloopersleven in de reuze-stad, weer heel anders dan in Parijs, dat er in verzinkt als 'n mooi park, meer niet.

Je steekt over naar het leven der groote, rijke buurten en straten in 't hartje van de city. Alleen aan uitwendige plastiek op zich zelf al 'n ontzaggelijke arbeid. Dan weer neem je het bedrijfsleven, het marktleven, in den nacht en de vroege ochtenden ; daarin de Trafalgar Square, de Covent Garden ; — Dan het metropolische handelsleven met z'n ontbrandende centra's van menschenwemeling ; met z'n kuituur en z'n beurs-architektonie. —

Dan het militaire leven, het groote oorlogsvlootleven, en vooral, vooral het dokkenleven. Je dringt door, door. Hoe je 'r in komt, dat doet er niet toe. Al wordt je 'r weer half gewond afgedragen als je maar gezien hebt, om de elementaire vormen, de groote lijnen te kunnen zetten.

Alle levenssferen zijn in die geweldige stad van het grootste belang.

Je koncentreert je krachten, telkens op 'n ander reuzebrok, en er tusschen laat je golven ieder keer uit een anderen hoek, den dreunenden rythmus van het gansche Londen.

Je gaat om met de menschen, veel. Je beschouwt, doorgrondt, onderzoekt en psychologiseert hen. Je gaat in 't Russisch-Londen, in 't Joodsch-Londen, in 't Italiaansch- en Chineesch-Londen; in hun kroegen, bibliotheeken, sloppen, krotten, interieurs van dieven, en zwervers ; onder spelers en moordenaars, prostitueer en zieken.