Mombakkes de groote Comediant

Hans was verschrikt. De man trad op zijn vrouw toe en vatte haar bij de schouders. Hans sprong toe en pakte den man vast en schudde hem door elkaar. Mevrouw viel op een stoel en begon te schreeuwen. Help, help!”... Het dienstmeisje kwam de kamer binnen, een werkvrouw. Ziende, dat mevrouw bewusteloos op een stoel lag en mijnheer in strijd met een anderen heer, liep de werkvrouw naar buiten, riep twee glazenwasschers binnen, die juist met hun arbeid wilden aanvangen.

De glazenwasschers, twee ex-matrozen, pootige kerels, pakten Hans vast. Hans verdedigde zich, begon methodisch te boksen, zooals hij dat geleerd had. Maar een der glazenwasschers kende de kunst ook en de twee mannen vochten nu samen als portuur tegen portuur.

Mevrouw kwam tot zichzelve, wierp zich tusschen de beide mannen in. Hans voelde haar op zijn armen, voelde hoe zij zich tegen hem aandrukte.

„Naar boven mevrouw... naar boven!” gebood de echtgenoot... „En jelui hieruit... wat doen jelui hier.”

De glazenwasschers gingen de kamer uit . . . ,,U blijft hier mijnheer!” zeide hij tot Hans.

Toen de glazenwasschers en het dienstpersoneel de kamer verlaten hadden, mevrouw was naar de deur gegaan, maar bleef daar wachten, zeide de echtgenoot:

„Mijnheer ... ik zal dat boekwerk koopen. Maar op voorwaarde, dat u als man van eer, niets vertelt van ’t geen hier gebeurd is.”

O    <J>

„Ook zonder uw bestelling, zal ik als man van eer