Mombakkes de groote Comediant

I 7 2

costumes ter zijde gestaan bij het teekenen. De zaal van den Grooten Schouwburg in de Aert van Nesstraat te Rotterdam was voor deze gelegenheid geheel nieuw beschilderd en van nieuwe stoelen in de stalles en de loges voorzien.

Dc couranten brachten telkens kleine mededeelingen over de voorbereiding. Maar nog meer werd de nieuwsgierigheid van het publiek geprikkeld door de geruchten, die mondeling verbreid werden. Wentinck werd, heette het. zoo rijk gesteund, dat hij het geld met handenvol uitgaf. Het kwam er niet op een paar honderd gulden meer of minder aan. Ook werd er druk gesproken over zijn amours en amourettes. Dan weer heette het, dat hij door den Tiel betrapt was met diens vrouw en dat den Tiel lachend had gezegd : ,,Dat doet mij groot pleizier. Want ik alleen kan het toch niet bolwerken en ’t is altijd prettig, als je weet u'ie in de echtkoets als derde op ’t klapbankje zit.” Nu weer ging de dochter van den rijken Focke over de tong. Actrices, die vergeefs beproefd hadden ook eens van Wentinck’s liefde een straaltje op te vangen, maar door hem niet waren uitverkoren, deden verhalen van onnoembare perversiteiten met vrouwen, waarvoor hij zich dik liet betalen. Kort voor de generale repetitie, was heel Rotterdam vol van een nachtelijk kabaal, dat Wentinck en eenige voorname Rotterdamsche jongelieden, die amicaal met hem, den aristocraat, omgingen, in de Sociëteit hadden aangericht. Ze hadden het heele buffet in overmoed stuk geslagen en op het biljart een parodie op den Hamlet gegeven met een bekende maitresse, die zoo goed als naakt, de Ophelia had voorgesteld . . .