Mombakkes de groote Comediant

,,Dan moet jij ze Shakespeare weer aanwennen . . . daar ben jij nu toch juist de kunstenaar voor . .

„Maar mijn medespelers ... ik heb geen medespelers, die een regel gebonden taal in goed Neder-landsch zouden kunnen uitspreken . . .”

„Dan leer jij ze het... of anders ... als de rol van prins Hamlet maar goed gespeeld wordt . . . dat is de hoofdzaak.”

„En Ophelia? . . .”

„Daar vind je wel een actrice voor ... of anders zoek onder de dilettanten ... er zijn toch zooveel knappe meisjes in de Mirliton ...”

„Jawel . . . maar die zullen niet op een berocpstoo-neel willen of mogen . . .”

„Waarom niet ?. . .”

„En ik zou er zelfs geweten van hebben, ze er op te brengen . . . Want het tooneel moeder is toch heel want anders dan ik verwacht had . . . vooral voor vrouwen en meisjes . . .”

„Dan heb jij de edele roeping er wat van te maken, dat het wèl voor vrouwen en meisjes geschikt maakt. En ik weet het, mijn Hans zou dat kunnen ... hij alleen . . .”

Sedert dit gesprek was hij vervuld van het denkbeeld een model-opvoering van Hamlet te geven. Maar hij kende nu al genoeg zijn zwakte, zijn machteloosheid om zelf een stuk naar eigen inzicht te enscèneeren, zelf een rol te creëeren. En de Nieuwe Gidsers waren wel sterk in het uit de hoogte critiseeren met een air of zij groote kenners van het tooneel waren, doch hij wist nu al wel, dat zij als het er op aan kwam,