Mombakkes de groote Comediant

geld voor de lijsten over. Nou . . . daar hebben wij hem netjes mee gesneden... ik had procenten zie je. Nou . . . daar komt ie al op je af. . . ik ga een likeurtje verschalken ... en denk aan de importen . . . D'r loopt niet alle dag een Henriëcte van stapel. . . .

Focke aan den arm van zijn dochter kwam naar Hans toe.

,,Dat was mooi hoor. die voordracht. Een beetje të hoogdravend, maar dat mat het tegenwoordig z^:jn, wil het mooi heeten. Je hebt zeker pleizier in mijn schilderijen, ’t Is dan ook fijn spul. Zie je dat groote stuk daar in ’t midden. Hoeveel denk je dat die lijst alleen gekost heeft . . . Met de hand gesneden en in ’t vuur verguld met dukatengoud . . .”

Hans liep met Focke en Henriëtte mede; zij bleven voor het groote schilderij staan, dat een boerenkamer voorstelde, waarin een jonge boerin een jong meisje leerde, bidden voor een schotel dampende aardappels, die op een tafel stond. De armen van de jonge boerin waren poezel geschilderd, de hals wulpsch, de boezem overdieven zwaar.

,.Dat is een lijst van in de honderd gulden. En het schilderij heb ik voor vijfien-zeventig gulden gekocht. Maar ’t was een gelegenheidje, de schilder had al in acht dagen niets anders dan rijst hvwacer gekookt gegeten . . . Hoe die kerels er soms het leven niet bij inschieten begrijp je niet, maar taai zijn ze . . . Van Delft heeft mii er aan geholpen en heeft mij ook de lijst bezorgd en heeft het voor mij gekeurd . . . En zoo n gannef als hij anders is, kijkt ie weer eens in mijn sigaren staan te graaien . . . nee let eens op . . . die rookt de heele maand import ter eere van de