Mombakkes de groote Comediant

148

,,En wat is dan zijn zwak?...” vroeg Hans.

,,Even wachten. Daar is de zalm . . .”

Van Delft lachte tegen de schotel, die de kellner hem voorhield, nam twee heele mooten en goot er een halve sauskom geklaarden peterselie boter over uit.

,Je moet het er ook maar goed van nemen, Wen-tinck. Als er feestjes zijn bij de Focke’s komt het er niet op aan

Hans nam een dobbelsteentje zalm.

„Da’s kinderwerk . . . Let nou eens op Schoenstadt. Da's nog zoo’n ouwe Mof, die denkt met Heine, Alle Tage geschieht kein Wunder so wie heute . . .”

Scucenstad ram één meet, maar keerde de sauskom met boter geheel boven ziin bord om.

,,lk heb veel vet noodig ... de dokter heeft mij gezegd, dat ik veel vet moest gebruiken. Maar de dokters kennen wel zooveel verordineeren ... Ik heb een huishouden t acht kinderen en die moeten allemaal van de vier snaren op mijn viooltje eten . . . Van Delft, ik wed met je, dat ik een sauskom vol boter achter elkaar uitdrink ...”

,,Ik wed met jou, dat ik vier mooten zalm opeet. . . da’s wat anders ...”

Hans zag ze beiden eten. Hij zag de magere kaken van Schoenstadt draaien en mummelen. Hij zag hoe van Delft, dicht met het hoc'd boven zijn bord gromde, als een varken boven zijn trog, van genot. En er kwam in hem afkeer en tegelijkertijd meewaren met de beide hongerhalzen, die hier tusschen al die groote, volgevreten, ruwe slavenhouders en sjacherende, schriele, gierige ploerten, poenen en fielten als de goedkoope narren waren uitgenoodigd.