Mombakkes de groote Comediant

138

rijkelijk rente opbrengen, want de tijd was rijp voor nieuwe kunst.

Telkens als hij bij haar was, voelde hij zich diabo lisch, van bijzondere kracht om kwaad te doen en te vernietigen vervuld. Het scheen hem, dat zelfs het huis dien geest van duivelschen zin uitstraalde, maar het meest was het toch wel haar wezen, dat in hem die diabolische instincten opwekte. Hij hoorde gaarne naar heur goedig domme opmerkingen en antwoorden en zij was alleen pienter en geslepen, wanneer het op geldzaken aankwam. Maar op een middag, toen zij beiden alleen thuis waren, had zij naast hem op de sofa plaats genomen en weder sprekende over zijn plan voor een nieuwen schouwburg voor nieuwe kunst, begon zij met hem samen de kosten te berekenen. Zij nam een kaartleitje dat altoos met een fabelgriffel aan een touwtje er aan, tegen den zijkant van den schoorsteenmantel hing en ging cijferen. Hans gaf de getallen op van de kosten van den grond aan den Coolsingel, van het bouwplan, van het gebouw, van de inrichting.

Daarna gaf hij het aantal plaatsen op, de opbrengst van die plaatsen als de schouwburg uitverkocht zou zijn, de gemiddelde opbrengst per week, per maand.

Consciëntieus schreef zij alle cijfers op, berekende snel uit het hoofd de gemiddelden en ten slotte, nadat zij de geheele berekening nog eens had nagelezen, zeide zij:

„Als het heel goed gaat, zouden de geldschieters twee procent van hun geld maken. Dat is te weinig, veel te weinig. Daar krijg ik mijn vader nooit toe en mijn vader zou zijn vrinden nooit vragen mee te