Mombakkes de groote Comediant

137

d’r een spaarbankboekje van honderd gulden voor cadeau heeft gegeven

„Houdt grootpapa dan ook zooveel van verrrrzen ?” vroeg Hans. En terwijl hij tegenover haar stond, voelde hij zijn lichaam nu slank, pezig, vurig, met in zich de begeerte om haar kwaad te doen, satyriek te zijn, met haar te spelen als een slang met een duif en haar dan te vernietigen.

„Haar grootvader van verzen houden ? Ik kan wel zien, dat u hem nooit gesproken hebt. Neen, ’t was meer om de lievigheid van mijn dochtertje. Mijn vader heeft meer verstand van stalen schepen. De volgende week hebben wij op de werf weer een feest .... Dan loopt de vijftigste schroefstoomboot van de helling. Komt u eens kijken?”

„Maar garrrne .... volgaarrrrne mevrrrouw.”

* * *

Hans was uitgenoodigd om na het te water laten van de „Henriette”, deel te nemen aan het diner, dat daarna zou plaats vinden in het groote heeren-huis in de Witte de Withstraat. Mevrouw Focke had te voren reeds een paar maal Hans op bezoek gehad. Hans had haar gesproken over zijn plan, te Rotterdam een nieuwen schouwburg te bouwen en daar de beste werken van het Nederlandsche klassieke en moderne repertoire op te voeren. Haar vader en een paar andere groote scheepsbouwers en reeders zouden er het geld toe moeten voorschieten, maar het zou