Mombakkes de groote Comediant

Lang werd beraadslaagd welk stuk zou gekozen worden. Mevrouw Cortenaer, een bijna vijftigjarige dame, van groote statuur, met grove trekken, statige bewegingen en een diepe altstem, nam deel aan de besprekingen. Zij meende, dat een stuk van Molière het best zou passen, b.v. Belachelijke Hoofsche Juffers of De Vrek of De Ingebeelde Zieke. Maar Hans had op een vertooning van een stuk van Vondel aangedrongen. Vondel ? Was dat dan te spelen ? Nu ja, op Nieuwjaarsdag in den Stadsschouwburg als toegift op de Kloris en Roosje, waarom men eigenlijk kwam. Hans had geestdriftig over Vondel gesproken, de zinnen herhalend die hij opgevangen had bij de jonge mannen van de Nieuwe Gids en ten slotte kreeg hij het er door, dat onder zijn regie en geheel naar zijn plannen een opvoering van den Palamedes zou plaats vinden.

De rolverdeeling werd opgemaakt. Men zou het jaarfeest in het gebouw Felix Meritis doen plaats vinden. En twee maanden zou men zich voorbereiden om de verzen goed te leeren zeggen. Daar de mede-spelenden allen behoorden tot de voornaamste families, behoefden er geen kosten ontzien te worden en een voorschot van vijfhonderd gulden werd aan Hans verschaft, opdat hij daarvan decoratief, zaaihuur, costumier en wat er verder nooclig was, zou kunnen bekostigen.

Toen Hans met de vijfhonderd gulden in zijn portefeuille huiswaarts ging, was hij als dronken van geluk. Moeder moest dadelijk deelgenoote worden van zijn eerste zelfstandig optreden. En hij begon ’s avonds voor haar den Palamedes geheel te reciteeren. Zij zat stil en aandachtig te luisteren en eerst tegen één uur ’s nachts gingen zij te bed. Hij had voor zijn moeder