Mombakkes de groote Comediant

„Tutoyeer mij vandaag... en wat fantaiseer je dan wel . . . ?”

„Ik zie je als een edelvrouw, in oud-Duitsche dracht. . . zooals Gretchen, droeg. En dan nader ik je als Mephisto, niet als Faust. En ik voel iets in mij om je als Mephisto met satyrieke woorden of paradoxen aan te spreken . . . En dan ...”

„Nu?” vroeg ze, verlangend, dicht naar hen» opschikkend.

,,. . .Dan durf ik niet goed.”

„Malle jongen . . . wat ben je nog een groot kind. Leer van mij, dat alles wat je als tooneelspeler zult willen bereiken, altoos door middel van de vrouw zal moeten geschieden. En ook kan ik je nog er bij leeren, dat je nooit iets bij vrouwen zult bereiken, als je niet durft. Een vrouw wil in den man altoos iets moedigs zien ... als is zijn moed ook zoo laag, dat hij haar zou slaan ...”

„Slaan?”

„Ja ... ik ... ik zou een man kunnen liefhebben, die mij sloeg . . . soms verlang ik er haast naar . . . en dat is misschien wel omdat den Tiel mij altoos zoo zacht en week behandelt. Een vrouw heeft ten slotte een slavinnen-natuur.”

„Ik had nooit kunnen denken, dat er in werkelijkheid vrouwen zouden kunnen bestaan, die naar slaag van mannen zouden kunnen verlangen, er niet diep vernederd door zouden worden

„In werkelijkheid .... dus .... je meent?”

„In fantaisie is wat anders. In mijn fantaisie heb ik dikwijls de sensatie gehad, dat aan vrouwen wreedheid aandoen, een extase van smartelijk geluk gaf. . . .” MOMBAKKES    7