Opgedoken

baasd, dat Margot zich op klaarlichte dag had verkleed. Met tegenwoordigheid van geest legde Ursel uit, dat de andere trui Margot’s huid irriteerde. De situatie was gered.

Op een dag drong het gerucht tot ons door, dat de bevolking van Alkmaar geëvacueerd zou moeten worden.

Met z’n drieën beraadslaagden we, wat we in dat geval zouden moeten doen. De twee vrouwen zouden waarschijnlijk bij een massale uittocht uit de stad niet opvallen. Maar ik was wel in gevaar. Ursel en Margot stelden voor, dat ik als vrouw verkleed zou meegaan. Om te kijken, of ik in een vrouwelijk wezen te veranderen viel, zochten ze passende kleding op. Ik trok een bh aan, die ze een beetje opvulden, een slip, lange dameskousen, een rok en een blouse. Ze deden me een hoofddoek om en trokken een paar haarslierten als een soort pony over mijn voorhoofd. Tenslotte poederden ze mijn gezicht en deden me lippenstift op.

Margot ging naar Pa van Hartingsveldt die een beetje ziek in bed lag en meldde, dat er een dame was die hem wilde spreken. Zonder te bedenken dat de bel niet was gegaan en dat we in dat geval de deur niet hadden mogen openen, vroeg Pa van Hartingsveldt of de dame binnen wilde komen. Ik klopte en ging naar binnen. Hij was rechtop gaan zitten, observeerde me kort en vroeg: “Wat is er van uw dienst, juffrouw?”

Pas toen maakte ik me bekend. Ik was als ‘juffrouw’ geslaagd.

Pa van Hartingsveldt moest lachen om mijn travestie. Gelukkig bleef het me bespaard om mijn metamorfosekunsten opnieuw te vertonen. Alkmaar werd niet geëvacueerd.