Opgedoken

“In de buurt van de Kaiserdamm. In een zijstraat.”

“Heel goed. Dan stel ik voor, dat we nog even iets gaan drinken in de

Kahaostube!’

Erna en Irma stemden in. We dronken allemaal nog wat. Voor haar huisdeur tenslotte maakte ik met Erna een afspraak voor de volgende zaterdag.

Een paar dagen voor mijn afspraak met Erna onthulde mijn zuster: “Fre-dy heeft me ten huwelijk gevraagd. We zijn verloofd.”

Ze was al een tijd innig bevriend met Dr. Alfred Ullmann. Alfred, die Fredy werd genoemd, werkte als chemicus bij de Rütgerswerken.

“Maar dat is geweldig!” zei ik, blij voor haar.

“We willen onze verloving met de familie vieren. Aanstaande zaterdag hier bij ons thuis.”

Vera merkte, dat ik hiermee niet onverdeeld gelukkig was en dus vertelde ik haar over mijn afspraak met mijn ‘engel’.

“Ach, wat jammer. Kun je je afspraak niet verzetten?”

Ik hinkte op twee gedachtes. Natuurlijk betekende het geluk van mijn zuster veel voor mij. Maar ik was bang dat Erna mij de rug zou toekeren, als ik onze eerste afspraak zou afzeggen. Mijn besluit stond vast. Hoe ik het ook betreurde niet op het verlovingsfeest te zijn, ik moest mijn ‘engel’ terugzien.

Ik had een heel gezellige avond met Erna. Ze was, net als ik, 22 jaar en werkte als secretaresse bij Orenstein & Koppel, een gerenommeerde machinefabriek, die locomotieven, treinwaggons, rupsvoertuigen en ander zwaar materieel produceerde. Ik luisterde geïnteresseerd. Maar het meest genoot ik van haar aanblik: haar prachtige gezicht met stralend blauwe ogen omlijst door lichtblond haar.

Toen ik tegen een uur ’s nachts thuis kwam, was het verlovingsfeest afgelopen.

“Het was een mooi feest”, vertelde Vera, “maar we hebben je wel gemist.”

Nu voelde ik me wat beschaamd door mijn gedrag. Maar zodra ik me Erna’s gezicht voor de geest haalde, wist ik: voor een afspraak met haar was me geen offer te groot. Erna werd mijn vaste vriendin.

Vera en Fredy trouwden in augustus 1923. Ook dat feest vierden we bij ons thuis. Behalve de familie van beide kanten bevonden zich een paar vriendinnen van Vera onder de bruiloftsgasten.

Ik was erg ontroerd. Mijn vader had daar nog meer last van: tijdens zijn