Dagboeken over een onderduikstertje 1942-1945

pen om het paard bij te houden. Greet was blij toen ze in de Haarlemmer Hout los moesten maken. We gaven de voerman f. 2.50 en gingen weer verder. Toen begon het hard te sneeuwen, hele grote dikke vlokken. Het werd zwaar rijden en zwaar trekken en ik kwam onder de sneeuw te zitten. Er kwam een dokter naast ons lopen, die vond dat de kap op moest, maar dat ging niet want dan kon ik niet goed zitten. De Dreef op, het was zwaar werken, maar voor we er erg in hadden waren we de Dreef af en begon de Cruquiusweg. De moed begaf (ontzonk) Cor haast. Ik moest een plasje doen en had even geslapen. Greet begon te zingen om mij af te leiden. Zo kwamen we eindelijk bij Tante Tinie aan. We kregen lekkere echte thee; ik bruine bonen met “vleesje” en heerlijke jus, lekkere boterhammen met boter, wittebrood, het was als koek. Ik ging vroeg naar bed en sliep heerlijk. Greet en Cor hebben slecht geslapen. Greet haar enkel was gezwollen en Cor had pijn in de spieren. We hadden ook zo’n 30 km afgelegd. We hadden muziek enz. Morgen weer verder.

29januari 1945 maandag

Het heeft weer gesneeuwd en de temperatuur is steeds om het vriespunt. Ik lig in mijn bedje en heb heerlijk suiker en room gehad vanmorgen. Morgen gaan we naar Oma’s huis. We hebben gisteren heerlijk gegeten en Kokkie en Greet hebben gisteravond geborreld. We krijgen van alles mee van Oom Han en tante Tinie. Ik loop maar met Nonkie zijn boek onder mijn arm. We hebben het allemaal echt naar onze zin.

2 februari 1945 vrijdag

Ik lig in mijn bedje. Kokkie heeft het keukentje opgeruimd en daar slaap ik nu. De kamer was voor mij te onrustig en te warm. Eerst sliepen we als volgt: Oma in de voorkamer en Kokkie en Greet op de divan achter, waar een bed op lag en ik in de hoek van de kamer op een kleine canapé met een bed er op. Ik sliep wel, maar erg onrustig en ik was vroeg wakker. Daarbij kwam, dat ik gisteren en vandaag ontzettend jengelig was, mijn handjes waren warm en ik was dorstig. Zo hebben we dus een juiste oplossing gevonden, want ik had werkelijk kringetjes onder mijn ogen en dat vonden Cor en Greet zo akelig, ’s Morgens mocht ik wel bij Cor en Greet in bed en dat vond ik heerlijk en dan kreeg ik een kopje thee in bed. Dat was fijn, maar het is toch nog prettiger om ongestoord te slapen.

3 februari 1945 zondag

Het is middag en ik lig in mijn bedje. We hebben heerlijk gegeten, aardappelen met kapucijners en ham. Ik kreeg een klein beetje ketchup, dat vind ik heerlijk. De vliegtuigen zijn de hele morgen al in de weer er is dan ook plenty nieuws.

272