Dagboeken over een onderduikstertje 1942-1945

De Russen hebben de hoofdstad van Silezië bereikt. In Duitsland is de staat van beleg afgekondigd en er heerst een paniekstemming.

iyjanuari 1945 donderdag

We zijn de hele dag druk bezig geweest, pakken en klaar maken. Ik was een beetje vervelend, want Kokkie ging steeds naar beneden. Oom Sep en Kokkie hebben een slee gemaakt en zo gaan we morgen vroeg op stap. Plukkie logeert bij Tante Hennie en moest in een zak mee, wat Greet wel een beetje akelig vond.

Het nieuws is goed. Alleen voor Holland benard. Een half brood per week per persoon, dat loopt mis hier.

27 januari 1945 zaterdag

We zijn een klein beetje bekomen van onze voetreis van ca. 30 km. Cor met een slee, waarop vier koffers en een tas stonden. De koffers waren zwaar bepakt. Eerst met al die bruggen kreeg Greet een beetje astma en we waren al bang dat het mis zou lopen. Aan het einde van de Hoofdweg zijn we bij een mevrouw, die kleedjes aan het kloppen was, naar de wc geweest. Daar nam Greet een Thaumaalman? en toen we op de Hoofdweg kwamen ging het geleidelijk over. Het begon zachtjes te sneeuwen, de weg was glad en het ging wat “gips?”. Greet duwde mijn wagen en ik zat in de wollen dekens met een warme kruik. In de wagen van Tante Thea, want die is groter en dieper. Er is bezoek, morgen verder.

28 januari 1945 zondag

Eerst onze tocht verder. Zo gingen we op weg naar Halfweg. We waren om negen uur de deur uit en om kwart voor een waren we in Halfweg, waar we bij onze aankomst een hevige explosie hoorden. De slee was zwaar en af en toe zette Greet haar wagen tegen de achterkant van de koffers, dus trok Cor en Greet duwde. We kwamen in een onverwarmd café, dat tjokvol was en waar men een kop bouillon kreeg van echt getrokken vlees. Sleden en fietsen stonden buiten. We lieten ons hapje hutspot opwarmen, waarvan alleen de bodem werd warm gemaakt en waar ik een behoorlijk hapje van op at. Onderweg hadden we al een kop bouillon genomen uit de thermosfles. We brachten een uur door in Halfweg en gingen toen weer vol goede moed op stap. Het was glad op de weg, toch was het een heerlijke tocht en ik zat met paarse wangen in de wagen. Mijn gezicht was koud, overigens was ik lekker warm. Voor de brug van Haarlem, die door militairen bezet is en ondermijnd kon Cor de slee niet verder krijgen. Greet duwde en Cor trok. Het ging moeilijk, maar het ging. Toen kwam er een paard en wagen, de slee werd aangehaakt en zo ging het naar de Hout. Het was een vrij zware tocht door Haarlem; kluiten harde en mulle sneeuw en hard lo-

271