Dagboeken over een onderduikstertje 1942-1945

met Greet voor het raam gezeten en we hebben naar de sleetjes gekeken en naar de vogels, die schreeuwen omdat ze geen eten krijgen. Ze hebben hier tegenover een schuilkelder afgebroken. Deze zijn van hout en dus geschikt om te branden.

21 januari 1945 zondag

Er is ontzettend veel sneeuw gevallen; ze hebben hier op de skis gelopen en er waren honderden sleetjes. Ik heb geen sneeuwschoentjes en kon er dus niet uit. Misschien morgen even op een sleetje van onze buurmeisjes. Greet en Cor denken dat er vannacht nog veel sneeuw zal vallen en dan betwijfelen wij het of wij vrijdag weg kunnen. Er staat nu veel wind en het heeft ook net gehageld. Kokkie heeft mijn haartjes gewassen. Dat hadden we steeds uitgesteld, omdat het weer was om verkouden te worden. Ze heeft er nu pijpkrulletjes in gedraaid en dat staat schattig. Ik heb vanmorgen een gekookt eitje gehad, dat mocht ik zelf uit mijn kopje lepelen. Verder brood met worst en pap met room. Kokkie zei, een vooroorlogs ontbijt. Toen hebben we lekkere koffie gedronken en daarna gegeten. Aardappelen met spruitjes. Kokkie had een sausje gemaakt van olie, want boter zien we niet meer, dat kost f. 95,- en dat kan bruintje niet helemaal trekken. Enfin, om kort te gaan, we hebben toch lekker gegeten. Vanmiddag eerst weer een boterham met worst, toen een bord erwtensoep met brood. Daarna heb ik nog een half hapje van Kokkie gekregen. Ik heb weer nieuwe maniertjes, ik kan toch zo lekker aanstellerig lachen, net een bakvis (tiener) Mijn lipje zit vast aan mijn tandvlees. Dat heeft Greet gisteren geconstateerd. Ze zal het aan Tante Thea laten zien; het zal wel even losgeknipt moeten worden. Het is gelukkig niet erg en ik besef het ook nog niet, want dan ben je voor alles dikwijls bang. Ik praat al van alles mee en vind het erg leuk om de dagen van de week op te noemen. Zonnag, maanag, tinsag, woenag, tonnerdag, vrijtag en dan roep ik heel hard saternag. Ik heb vandaag ook gespeeld met mijn Liesjepop. Die moest een plasje doen en ik zei: niet in bedje plassen, Ma roepen en zowaar heb ik zelf niet in mijn bedje geplast vanmiddag.

De Russen zitten al 30 km in Duitsland in Opper-Silezië. Een ander gedeelte probeert Danzig te bereiken en weer een ander gedeelte zet waarschijnlijk de tocht door naar Wenen. We wachten vol spanning af, wat of er gaat gebeuren.

22 januari 1945 maandag

De Russen hebben al drie honderd kleine en grotere plaatsen in Silezië veroverd en zijn nog maar 300 km van Berlijn af. Vanuit Berlijn wordt de bevolking aangeraden zich kalm te houden en te vechten of te sterven. Mijnwerkers, zo uit de mijnen, honderden vrouwen, invaliden enz. alles moet ingezet worden, om de stormloop van de Russen te stuiten. De Russen hebben gezworen niet eerder stil

269