Dagboeken over een onderduikstertje 1942-1945

hebben in ieder geval nog geen honger gehad. We hopen dat het volgende week goed weer is om naar Tante Tinie te gaan. Dan sparen we vier dagen de kachel en drie dagen eten, en dat is heel wat tegenwoordig. Het was vandaag ontzettend weer, sneeuwstorm en hagel. De wind loeide door het hele huis en stoken hielp haast niet. De mensen op straat konden haast niet vooruit en sommigen vielen van hun fiets af. We zijn er dus niet uit geweest. Ik heb lekker geslapen vanmiddag. Ik plas alleen nog steeds in mijn bedje, dat mag natuurlijk niet.

De Russen rukken zeer snel op en staan al in Pruisen. De Duitsers klagen steen en been, ze voelen dat hun zaak verloren is en dat ze van niemand iets te verwachten hebben. Zo is het ook. We hopen dat spoedig alles vaste vorm zal aannemen.

20 januari 1945 zaterdag

Ik lig al in mijn bedje, ik vroeg er zelf om. We hebben brood met kaas en worst gegeten. Ja, we hadden onze vleesbonnen nog en toen hoorde Cor dat we er worst op konden krijgen. Cor is er toen op af gegaan en nu hebben we eens gesmuld. Ja, niet dat de worst zo bie was, maar je kreeg tenminste weer eens een andere smaak. Cor heeft ook 12 eitjes gekocht voor f. 30,-. Nu krijgen we morgenochtend bij het ontbijt een eitje. Ik heb vandaag mijn laatste melk gekregen, nu krijg ik voortaan taptemelk in poedervorm. Greet en Cor zullen proberen voor mij wat melk los te peuteren.

Het wordt nu zeer precair, aangezien alle jonge mannen gaan onderduiken. Er is een bevel gekomen, dat de mannen zich moeten melden. Ze moeten een deken meebrengen en dan in de koude Apollohal en in diverse andere gebouwen hun lot afwachten. Hun lot is verschrikkelijk, werken tot ze erbij neervallen. Zo goed als geen eten, een beetje stro, een deken, geen bewassing. Alles even vuil en vies, het is mensonterend zoals er met het volk wordt om gegaan. Onze wettige regering in Londen heeft dan ook ten stelligste stelling genomen tegen het wegvoeren en het ontkrachten van onze natie en in het bijzonder onze mannen. Deze week verwachten wij razzia’s, dus gaan wij een week van ellende tegemoet.

Het heeft ontzettend gesneeuwd vandaag en we verwachten nog een flink pak sneeuw vannacht.

De Russen hebben Lodz in handen en zijn in Silezië. Het ziet er voor de Duitsers verschrikkelijk uit. Warschau is helemaal vernietigd; toch heeft de Poolse regering hier plaats genomen dat wil zeggen er zijn eigenlijk twee regeringen; één in Londen en één in Lublin. Deze laatste alleen erkend door Rusland. Men is ontzettend met het lot begaan van de Nederlandse, Deense en Noorse bevolking omdat wij natuurlijk het kind van de rekening zullen worden. Een kat in nood maakt rare sprongen. Ik ben er weer niet uit geweest, want ik heb geen overschoentjes, anders had Kokkie mij even meegenomen in de sneeuw. Nu heb ik

268