Dagboeken over een onderduikstertje 1942-1945

18 januari 1945 donderdag

Het was vandaag ontzettend stormachtig en regenachtig weer, we zijn er dus niet uit gegaan vandaag. Het lag aanvankelijk wel in de bedoeling. Joke was er niet en Greet en Cor hadden vlug voort gemaakt met het werk. We zouden geld gaan halen dat we voor onze gevorderde auto zouden krijgen. Een habbekrats. Voor een fiets, een goede fiets dan, krijg je f. 1800,- en voor onze auto krijgen we f. 925,-met goede banden en al. Enfin, dat is het ergste niet. Het is te hopen dat het geld vlug komt, anders kan men er niets meer voor kopen. Een brood kost al f. 20,- tot f. 25,-. We hebben vandaag kapucijners gegeten met vis, die Cor in het zuur had gelegd. Gebakken uitjes en een salade van witlof. Het was werkelijk wel lekker. Ik had mijn vork en mijn lepel in het gebruik. Mijn vork om de vis op te pikken en mijn lepel om met mijn handje iedere keer een erwt op mijn lepeltje te leggen. Toch vind ik het heerlijk, erwten en bonen. Ik heb vandaag echt gedaan als een jong meisje. Ik deed net of ik wat Greet deed grappig vond en lachte als een bakvis (tiener). Toen heeft Cor in mijn neus en oren gebeten en toen beet ik met mijn pannenkoekje zelf op mijn tong en moest toen huilen. Gauw schonk Greet mij een “toffie thee” en toen was het als bij toverslag over. Cor is bezig een broekje voor mij te breien en Greet gaat er waarschijnlijk ook één breien. Oma moet dan weer kousjes voor mij maken en dan zit ik er weer even stevig in. Gisteren was de notaris even bij ons en die zag al die mooie wol liggen. Dat moet je verkopen ,zei hij, dan krijg je wel aardappelen, maar daar denken we niet aan. De doktoren hebben een open brief aan Seyss-Inquart gezonden. Daarin wordt de Duitsers lelijk de waarheid gezegd over het in beslag nemen van onze Rode Kruiswagens en over de slechte voedselvoorziening van een ontwapend volk. Heel goed en met moed en beleid geschreven.

De Russen hebben Warschau en Krakau in bezit genomen. Boedapest is voor 98 % in Russische handen. De Jappen krijgen lelijk op hun kop en aan het Westfront gaat het ook goed. We wachten nu maar weer op de dingen die komen zullen.

19 januari 1945 vrijdag

Greet heeft de laatste houtjes op de kachel gegooid en nu zitten Cor en Greet onder een gestikte deken te wachten tot half negen, misschien negen uur en gaan dan naar bed, waar de kruik al in ligt. Ik lig net in mijn bedje. We hebben pannenkoekjes gegeten en wat savooienkool met tomatenpuree. Greet heeft vanmiddag het laatste blik van de creamcrackers open gemaakt en daar hebben we met ons drieën de bovenste laag af gegeten met ansjovispastei. Dat was erg lekker; ik likte met mijn vingertjes de pastei er af. Daarna hebben we koffie gedronken met een blikje echte room. Ik krijg s morgens ook room in mijn pap. Cor zegt, als we het nu niet benutten, wanneer dan wel; misschien als we het niet meer kunnen appreciëren. We

267