Dagboeken over een onderduikstertje 1942-1945

^weggegaaii. Cor heeft alleen de boodschappen even gedaan. Er waren er niet veel, ze kreeg wat kaas. Ja, 20+ en gelukkig een pakje boter voor mij. Wat witlof f. 3.50 een kilo en verder niets. Geen vlees, geen suiker, niets, niets, zelfs geen aardappelen, maar gelukkig we hadden nog wat.

’s Middags heb ik even geslapen en van armoe hebben we verstoppertje gespeeld. Ik heb ook weer la, la gedaan. Dat dansen is mijn lust en mijn leven en nu dans ik ook met een sjaal; allemaal op eigen initiatief en dan dans ik zo schattig op mijn teentjes. Ik ben net een klein elfje en ik ben onvermoeibaar.

Het Duitse offensief is zo goed als tot staan gebracht, maar men is bevreesd dat de Duitsers het ook in Nederland zullen wagen. Cor heeft iemand gesproken die uit Brabant is gevlucht. In Brabant moet ontzettend veel verwoest zijn. Van de Moerdijk moet niets meer staan. Sprundel, Hoogerheide enz. moeten helemaal weggeschoten zijn.

Ik heb vanavond drie sneetjes brood op en dat kan er haast niet af. Ons levensmiddelenvraagstuk is zeer ernstig.

31 december 1944 zondag

De laatste dag van het jaar en het sneeuwt, afgewisseld door mooi zonnig weer. Er zijn dan ook steeds vliegtuigen in de lucht geweest en we kregen zelfs luchtalarm. Dat jaagt ons altijd een beetje angst aan. Greet en Cor hebben vanmiddag aardappelschillen door de molen gedraaid, het aardappelmeel eruit gezeefd en de pulp in een schaal om te drogen. Zo bewaren we alles, het aardappelwater en het kruim uit de pan, alles komt misschien te pas. We weten niet wat het worden zal en we horen dat er geen aardappelen meer zijn. Het kleine beetje grutterswaren dat we nog hebben is zo geconsumeerd.

Minister Gerbrandy heeft gesproken; een hele mooie rede over het komende jaar. De Russen hebben tweederde van Boedapest en de Amerikanen hebben Rochefort heroverd.

Ik ga nu alles nazeggen en voer met Greet en Cor hele gesprekken. Ik ben wel eens een kleine dwingeland en wil mijn zin met alle geweld doordrijven, maar ik ben ook dikwijls een kleine schat, die zo heerlijk kan vleien. Vanavond heb ik een schoteltje met koude aardappelen op gegeten. Drie sneetjes brood met spek en dat was heerlijk.

1 januari 1945 maandag

Het is droog, vriezend weer en het is druk op straat. We zijn er niet uit geweest, kregen even bezoek van Koos uit Rotterdam, die kwam geluk wensen. Cor en Greet hebben mij een gelukkig nieuwjaar gewenst. Ze zijn op gebleven en de Duitsers begonnen om half twaalf al te schieten, het was gewoon angstig. Ze

259