Dagboeken over een onderduikstertje 1942-1945

de Euterpestraat en van de uitgebrande huizen. Als je een goede landwacht treft, dan loopt hij wel een straatje om. De jeugd sjouwt met karretjes, zakken en alle mogelijke vervoermiddelen. Dames met bontjassen en heren komen hout weghalen. De jeugd, onze jeugd ziet er verarmd en hongerig uit. Hoe kan het ook anders. Vier kilo aardappelen per week, ruim i brood en als het er is wat groente. Ons halve mud aardappelen is niet gekomen. We hebben van armoe ieder een grote wortel opgegeten, want we waren wat hongerig. Greet had wat rijst gekookt, ja, dat is een hele luxe en nog wel in enkele melk; we hadden alleen helaas geen boter of suiker, want dat is er niet meer te krijgen. Ja, nog wel zwart, maar die prijzen zijn niet meer te betalen. Boter f. 75,- en suiker f. 60,-. Dus gebruiken we op ons brood, wanneer we dat hebben, vispasta en in onze koffie sacharine. Ik krijg davitamon en vandaag heb ik een matze gehad. Greet heeft er nu nog acht. Ik vond het niet eens zo erg lekker. Ook de rijst kon ik a.z.d. niet appreciëren; de wortel eerst ook niet, naderhand was ik er dol op. Plukkie heeft ook honger. Ook hij vond de rijst niet zo bie, maar hij kreeg niets anders.

Het Duitse offensief schijnt met een sisser af te lopen. Ze zijn in ieder geval op enige punten terug geworpen. Dat neemt niet weg dat België het slagveld wordt. De Russen zitten in Boedapest.

29 december 1944 vrijdag

Het was vanmorgen nog glad, maar mooi vriezend weer. Het zonnetje scheen en het vroor zachtjes. We zijn naar Oma geweest en we hadden taaitaai meegenomen voor onderweg. Bij Oma hebben we een kopje thee gehad, toen weer gauw naar huis. We hebben soep gegeten. Cor heeft vlug een deur uit de Euterpestraat gehaald, dat is tenminste weer wat brandhout. Helaas kwam op het einde van de middag politieafzetting en kon er niets meer weggehaald worden, maar aan die deur zit heel wat hout. Ik begin nu van alles te zeggen. De moeilijkste woorden zeg ik na. Cor spreekt wel eens Frans tegen me en dan zeg ik het na. Het Frans ligt me beter dan het Engels. Iedereen heeft het over ons voedselvraagstuk. Lang kan dit ook niet meer duren, want de mensen zien al zwart van de honger. De hongersnood achtervolgt ons en neemt de gedachten van de mensen in beslag. Wat moet er gedaan worden en wat kan er gedaan worden. Koeien worden er gevorderd, maar de eerste 300 zijn weer voor de wehrmacht. Boter wordt in beslag genomen, zelfs voor de kinderen. Ik krijg in het nieuwe jaar geen melk meer; maar laten we nog rustig even afwachten, misschien is onze redding nabij.

30 december 1944 zaterdag

Het regende vanmorgen en het was ontzettend glad op straat. Wielrijders liepen naast hun fiets en vielen toch nog. De straten waren spiegelglad. We zijn niet

258