Dagboeken over een onderduikstertje 1942-1945

20 december 1944 woensdag

Als een donderslag bij heldere hemel, zo was het. We zijn geschrokken, hevig geschrokken. De Duitsers hebben een offensief ingezet en hebben de linies doorbroken bij Malmédy. De geallieerde legers waren volkomen verrast, maar het feit ligt er. Diverse troepen in België zijn geëvacueerd, maar de meeste zitten weer onder Duits bewind. De Duitsers zijn op weg naar Luik. Er woedt een zware tank-slag. Vliegtuigen van weerskanten worden in de strijd geworpen en wij zien met angst en beven toe, wat het zal worden. Mogelijk is het een laatste stuiptrekking, mogelijk hebben zij nog enig succes, maar een feit is het, dat de Duitse gezichten al direct anders staan. Vanavond liepen ze hier bij ons langs te zingen. Dat hebben we in lang niet gehoord. God geeft dat deze oorlog spoedig ten einde loopt. We zijn weer op stap geweest vanmorgen. We hebben wat soepgroente, spruitjes en driekwart kool gekregen op de bon. O, ja, en aardappelen, vijf kilo. We hebben ze weggezet voor de feestdagen, want we weten niet of we nog aardappelen krijgen. Cor heeft pannenkoeken gebakken, ik heb er anderhalf van opgegeten; het waren nogal dikkers. En een appel. Ook heeft Cor weer een brood gebakken, want we hebben nog steeds elektra. Ze zijn wel geweest om het af te snijden, maar meneer King was niet thuis, dus houden wij ons licht. We wilden het zo graag tot de feestdagen houden; maar kijken. Vanmorgen heb ik bij Cor en Greet in bed gelegen en als dan het theewater kookt op het elektrische plaatje, dan gaan we er uit en krijgen een kopje thee met suiker; één kopje maar, want de suiker is op en we krijgen niets toegewezen, ’s Middags toen ik in bed lag zijn Cor en Greet er weer op uit gegaan om te kijken of ze vlees konden krijgen; waarschijnlijk morgen. Er hangt een vieze mist.

21 december 1944 donderdag

Goddank al weer de kortste dag. Het was vandaag niet zo mistig. Toch onaangenaam weer. Het Duitse offensief is nog niet gestuit. Het is ontzettend voor de Belgen, alhoewel ze er ook wel weer een beetje schuld aan hebben. Het was geen tijd om nu al in staking te gaan. Eerst de oorlog winnen en dan interne aangelegenheden, zo gaat het. Nu zitten ze weer onder de Duitsers en moeten zwijgen. We zijn weer op stap geweest. We hebben radijs gekregen 20 cent een klein bosje. Cor heeft er vijf meegenomen en maar weer soepgroente. We hebben ook vlees gekregen en Gonnie bracht ons aardappelen, uien en tabak voor Kokkie. We hebben vanmiddag bruine bonen gegeten met gebakken uien. De uien lust ik niet, maar ik heb een bordje vol bruine bonen op. Van de rest maken we weer soep. Morgen eten we boerenkool, omdat we nu wat aardappelen hebben. Ze hadden ons gezegd het loof van de radijs te koken. Dat hebben we gedaan, maar we vinden het niet lekker en dus eten we dat nog niet. Ik heb lekker geslapen,

254