Dagboeken over een onderduikstertje 1942-1945

ij december 1944 vrijdag

De ene schrik zijn we nog niet te boven of de andere is er weer. Greet mocht nog niet op straat en Cor ging er dus op uit om te kijken of ze wat levensmiddelen kon bemachtigen. Ik had

’s morgens geslapen en bleef dus bij Greet, want Joke was ook vroeg weg gegaan. Om kort te gaan, er waren de hele morgen al vliegtuigen in de lucht, want het was mooi weer. Daar, ineens werd er gebombardeerd. Greet nam mij direct op en spoedde zich met mij naar de kelder. Toen ging het luchtalarm, Greet had niet eens tijd om iets om te slaan. Ik huilde en beefde weer over al mijn ledemaatjes. Greet stond met me onder de keldertrap en leidde me af met mijn lakentjes, die er hingen. Steeds werd er nog gebombardeerd, maar niet zo dichtbij. Eindelijk gingen we weer naar boven. Het bombarderen klonk nog in de verte. Dorothy King belde en gelukkig kwam daar onze Kokkie aan. Auto bom, bom, vertelde ik aan Kokkie, we zijn toen gaan spelen en gelukkig was ik toen weer wat afgeleid.

16 december 1944 zaterdag

Het was een rare dag gisteren. Cor en Greet zijn gisteravond nog diverse keren geschrokken. Eerst om half negen, toen er in volle vaart een auto aankwam, waar op geschoten werd. Toen werd er om half tien weer geschoten. Cor en Greet gingen naar bed en het was net of iemand met zijn duim over de ramen ging in de slaapkamer. Ze schrokken echt. Cor dacht aan een uil in de schoorsteen, maar dat kon niet. Toen hebben ze boven naar King geklopt en die vertelden dat ze aan het suikerbieten draaien waren en dat die molen zo piepte. Toen was het euvel opgelost en zijn Cor en Greet in slaap gevallen. Vandaag was de lucht ontzettend betrokken en het zag er uit naar regen of sneeuw. We hebben een oude slagers-mand naar binnen gehaald om op te stoken. Gisteren heeft Kokkie vlees gekregen en vandaag kwam Oom Sep van Tante Tinie uit Heemstede met varkensvlees. We hebben er vanmiddag al lekker van gesmuld met een beetje saus. Vanmiddag hebben we dikke soep gegeten. Tante Thea heeft mee gegeten; ik heb een vol bord op. Er vallen hier al diverse mensen dood van de honger.

In Duitsland worden grote vorderingen gemaakt en de Russen zitten vlak bij Boedapest. Oostenrijkers worden opgewekt tot opstand.

Ik heb vanavond met Greet plaatjes geknipt en met het treintje gespeeld. Ik vroeg om half vijf al of ik naar mijn bedje mocht, ’s Avonds als het licht aangaat, word ik altijd een beetje bang, maar slapen doe ik gelukkig heel rustig. We hebben vandaag onze laatste injectie gehad tegen tyfus; de gevallen breiden zich uit.

252