Dagboeken over een onderduikstertje 1942-1945

levensmiddelen zijn er niet. Broodkarren worden aangerand en de ruiten zijn al bij diverse bakkers ingeslagen. Het wordt een ware chaos. De bakker is hier aan de deur geweest om te vragen of we moesten hebben. Vanmiddag heeft hij het gebracht; met hun karren bezorgen ze niet meer. Greet en ik zijn vandaag de deur niet uit geweest. We zijn beiden erg verkouden. Cor heeft de boodschappen gedaan. Ze heeft overal geïnformeerd of ze eten kon krijgen, maar overal nul op het rekest.

De oorlog staat aan alle fronten stil.

14 december 1944 donderdag

Greet is weer een klein beetje opgeknapt en zit weer in mijn dagboek te schrijven. Ze heeft een aanval van astmatische bronchitis gehad. Cor was eerst verkouden toen werden Greet en ik het en dan gaat het Greet altijd op de borst vast zitten. Enfin, ze mocht van de dokter weer even op en nu schrijft ze weer. Loesje en Daniëlle zijn hier in het bad geweest, aangezien wij nog steeds elektra hebben en s nachts de geiser aanzetten. Morgen komt Thea een bad nemen, zo kunnen wij nog wel eens de één of ander van dienst zijn. Ik lig al in mijn bedje. Om kwart over zes al. Dan zeg ik zelf, “luier an”, dat is het teken dat ik naar bed wil. Ben ik dan uitgekleed dan moeten Cor en Greet mijn voetjes voelen, of die lekker warm zijn,. Cor moet er dan in bijten en Greet op kussen. Dan moet ik la, la, dat is dansen op mijn tenen en dan moeten Cor en Greet meezingen en dansen. Ik pak dan mijn woef en Greet pakt Plukkie wel eens, maar vanavond kan Greet nog niet la, la. Cor moest het alleen doen. We hebben toen maar heel kort “gelalaad”. Toen bij Greet op schoot “meer vouw”. Dat is van Jaap de groenman: mevrouw koopt u wat van mij? Dat is dan “meer vouw”. Toen de kamer rond hollen om mijn luier aan te doen, dan goede nacht wensen. Ik zei niet welterusten lieve Ma, maar welterusten Joke. Toen zei Greet tegen mij: welterusten Plukkie. Eindelijk gaf ik Greet een kusje met twee handjes en dan slaap ik weldra heel lief in. Gisteren hebben we witte boontjes gegeten, vandaag de soep ervan. We kunnen geen aardappelen krijgen. Het wordt hier zeer precair. We zijn onze levensmiddelenvoorraad aan het opmaken en weten niet hoe lang alles zal duren. We vertrouwen op de goede God en hopen dat ons volk van de ondergang gered mag worden. Er heeft een oproep in de krant gestaan voor hulp aan Amsterdam. Diverse mensen hebben zich bereid verklaard hieraan te helpen.

Nieuws is er niet veel, tenminste niet belangrijk genoeg. De Russen zitten vlak bij Boedapest. Dordrecht en Rotterdam zijn de Duitsers aan het ontruimen. Verkenningsschepen van de geallieerden bij Dordrecht. Een felle strijd bij Aken. Diverse kleine dorpjes in Duitsland veroverd. De rijndijk doorgestoken bij Arnhem. Alles loopt onder water en zo ga je maar door. Ons land staat haast helemaal onder water.

251