Dagboeken over een onderduikstertje 1942-1945

de Russen zitten nog steeds 60 km van Boedapest. Of er landingen zijn weten we niet, we geloven er niets van. Dordrecht wordt wel ontruimd.

We krijgen nog 600 gram brood per week. In Den Haag is er zelfs voor de zuigelingen geen melk. Zout kost f. 16,- een kilo, een brood kost al f. 20,- en de boter f. 62,-. We krijgen nu gebrek en hoe lang nog? Cor is vanavond een brood aan het klaar maken. We koken het maar in een pan, want bakken gaat slecht.

8 december 1944 vrijdag

We zijn weer op stap geweest vanmorgen. Het was wel wat triestig en het heeft ook een beetje geregend, overigens ging het wel. Kokkie is erg verkouden. Het heeft vandaag een beetje gesneeuwd. We krijgen op onze bonnen zo goed als niets. Eén ons kaas, gesplitst in een half ons vette en een half ons magere kaas. Dan wat jusblokjes (3); 600 gram brood, verder niets. Onze vleesbonnen hebben we nog, snoepbonnen dito en zo ga je maar door.

Utrecht is er wel het ergste aan toe. Venlo zal wel plat liggen, daar is ontzettend gevochten.

Ik heb met Diana en Dorothy King gespeeld; verstoppertje. Ik deed mijn hoofd in het kussen van de stoel en dan was ik weg, net als de struisvogels. Dan hebben we nog geknikkerd. Het was erg leuk, totdat Greet me een plasje liet doen, want dat zou ik weer vergeten. Greet heeft me verteld van een schip. Alles wat ik nu in het water zie liggen, dat is een schip. Ik ga trouwens alles napraten. Er zijn niet veel woorden die ik niet nazeg en onthouden doe ik geweldig goed. Ik ben dol op koffie met een stukje taaitaai. Helaas moeten we er heel erg zuinig mee zijn, want we weten niet wat ons nog boven het hoofd hangt.

9 december 1944 zaterdag

Cor is ziek en ik ben vanmorgen met Joke boodschappen wezen doen dat wil zeggen we gingen naar de groenteman en daar was niets te krijgen, geen aardappelen en geen groente. Bij de boterboer kregen we anderhalf ons vette en anderhalf ons magere kaas, geen boter. Bij de kruidenier enkel wat bouillonblokjes dat wil zeggen zoutblokjes. Dat was alles wat wij konden krijgen, geen vlees, niets van dat al. We krijgen per persoon bijna een brood per week en anderhalf a twee kilo aardappelen en soms wat kool. Dat is alles. Diverse mensen vallen dan ook al weg, wanneer ze ver moeten lopen, want je moet alles te voet doen. Rotterdam is ook aangevallen zegt men. Ook de plaatsen van de sd Hier roept er een landwacht: sta of ik schiet. Ja, het is alles wel plezierig.

In Griekenland zijn ze nu bevrijd en daar is weer een binnenlandse revolutie. In België dito. In Italië wil het interne bestuur ook al niet boteren; wat willen de mensen toch, je begrijpt het niet meer.

249