Dagboeken over een onderduikstertje 1942-1945

was het geval? Cor en Greet zijn direct gaan kijken; het was helaas waar. De brandweer stond er nog, maar had helaas niets mogen doen. De kwestie was deze: gisteravond omstreeks 10 uur is er in de Beethovenstraat door een sigarenwinkelier gealarmeerd, dat er bij hem voor de deur een gewonde Duitser lag. De Geneeskundige dienst is uitgerukt. Het bleek een SD-man te zijn. Dadelijk daarop is een escorte SD-mannen er op uit getrokken. Ze hebben brandgrana-ten in de huizen gegooid zonder de bewoners te waarschuwen. De bewoners zijn in pyjama gevlucht, have en goed achterlatende, wat dan ook in vlammen is opgegaan. Daarna heeft men Apollolaan, Breughelstraat, Jan van Eyckstraat, Beethovenstraat afgezet. Hieruit zijn de mannen gehaald. Daarop heeft men er ter plaatse 20-24 gefusilleerd en bij de schuilkelder op een hoop neergelegd. De aanblik van de nog smeulende villas, de plaats waar de mannen waren neergeschoten (die inmiddels was schoongemaakt) en de mensen rondom, die allen vervuld waren van angst en haat, was verschrikkelijk naar. Officieren kwamen in een auto kijken; de standaard op. Toen ze het gezien hadden verdwenen ze weer met dezelfde snelheid, waarmee ze gekomen waren. De mensen gingen uiteen, bang dat er geschoten zou worden. Naderhand hebben we gehoord, dat degenen die ze neergeschoten hebben, politieke gevangenen geweest zijn vanuit de strafgevangenis Amstelveenseweg. Zeker weten we niets.

Er is ook nog een kennis bij de gearresteerde jongens n.1. M. Keizer. Zijn moeder is weduwe en heeft enige jaren geleden een jongen van 18 jaar verloren. Deze jongen was onderduiker en juist een paar dagen thuis. Nu is hij gesnapt en weg gevoerd, waarheen weet niemand. De doodsangst staat te lezen op de gezichten van al de mannen. Hier geldt toch: heden ik, morgen gij.

Het is negen uur en ik lig al in mijn bedje, onbewust gelukkig van al de ellende, die zich rondom mij afspeelt. We zijn niet buiten geweest vandaag. Je weet niet welke complicaties zich voordoen, wanneer men buiten is. Het is hier vlakbij, wellicht wordt er geschoten. Misschien gaan we morgen even uit. Truusje begint flink op te knappen. Haar moeder is nog niet wezen kijken, maar Cor en Greet vinden het niet erg, want het zou hun maar ergeren een dergelijke vrouw.

Ik heb weer heerlijk gegeten vanavond; veel appelmoes, daar ben ik dol op. Wij nemen nog geen eten uit de Centrale keuken. Het moet bar slecht zijn. Cor heeft een grote pan met erwtensoep klaar gemaakt en nu maken we ook nog een flinke portie hutspot. Dat eten we om en om. Morgen voor het laatst gas. Het kacheltje moet gezet worden en dat moet de schoorsteenveger doen. Die is overbelast; toch gaat Cor hem morgen halen. Hij moet ons eerst helpen. Het is ook te koud voor Truusje en mij, alhoewel ik heel dik ben ingepakt en er voorlopig wel tegen kan. De vliegtuigen vliegen over. Ze zitten in de voorstad van Den Bosch. Overigens wachten we op belangrijk nieuws. Vandaag zijn er weer slepen met auto’s voorbij

231