Dagboeken over een onderduikstertje 1942-1945

22 oktober 1944 zondag

Het was vandaag triestig weer, een verschil met gisteren. We zijn er dan ook niet uit geweest. Greet was vanmorgen op; vanmiddag hebben we allemaal gerust en vanmiddag was Greet weer op. Ik heb bij haar onder de deken op schoot gezeten, want gestookt wordt er nog steeds niet. Dat zal nog wel even duren. Klein Truusje haar hoofdje staat helemaal in de zalf; ik mag er niet bij komen. Toch knapt ze al heel veel op en ze lacht met kuiltjes in haar wangen. Ze is eigenlijk een klein zielenpootje, maar we hopen haar toch beter te maken. Als haar moeder niet goed voor haar zorgt, dan zullen Cor en Greet maatregelen treffen.

Ik heb vanmorgen twee peren en een appel op en vandaag hadden we gelukkig eens bloemkool en nog wel op de bon. Dat was erg lekker. We hadden ook “vleesje”, maar dat was clandestien. Zo scharrelen we maar door. Onze bovenburen hadden nog helemaal geen warm drinken gehad. Wij waren door omstandigheden in de gelegenheid wat te maken, dus hebben onze buren ook gekregen. Zo moeten we elkander helpen.

Ik ben erg gek met mevrouw Tiny (King) en zit graag even bij haar op schoot. We hebben hier ook een Joods kindje gehad vandaag. Bij Den Bosch is men tot de aanval over gegaan. Diverse kleine plaatsjes zijn in Nederland vrij gekomen. Verder wachten we maar weer af.

23 oktober 1944 maandag

We zijn even met ons drieën op straat geweest vanmorgen. Het zonnetje scheen wel niet, maar in huis is het ook koud. We hebben vandaag twee mud cokes gekregen, dat is voorlopig ons rantsoen. Cor is bezig de boom in de tuin om te hakken. Dan hebben we tenminste wat brandhout. De mensen helpen elkaar zo veel mogelijk, maar de nood is haast niet te lenigen. In Den Bosch is men begonnen, het zal ons alleen benieuwen hoe lang deze gevechten zullen duren. Breskens is vrij en nog diverse anderen plaatsen. De Russen hebben al 40 kleine dorpen in Oost Pruisen bezet.

24 oktober 1944 dinsdag

Vandaag scheen de zon, maar voor velen was ze toch niet te zien. Er is weer iets ontzettends gebeurd vannacht. Toen Cor en Greet op waren om klein Truusje te helpen, werd er geschoten. Maar ja, dat is zo dikwijls hier in de buurt het geval, aangezien hier vlak bij de sd (Sicherheits Dienst) is. Zij gingen dus weer slapen. Bij zevenen stond Cor op en Greet was ook al wakker. Toen hoorde Greet ongeveer zes explosies. Cor zei: het zijn kolen die gestort worden. Toen Joke om half negen kwam vertelde deze, dat er op de Apollolaan/hoek Beethovenstraat drie villa’s in de as zijn gelegd en 24 jongemannen ter plaatse gefusilleerd. Wat

230