Dagboeken over een onderduikstertje 1942-1945

aan de deur met kousen, fil d’écosse (tweedraads geglansd katoengaren) f. 30,- en zijden kousen f. 80,- een paar. Wij zullen de onze dan nog maar eerst eens extra stoppen, voordat we daartoe over gaan. De opslagplaatsen van Simon de Wit en Albert Hein zijn leeggehaald. Al het voedsel voor ons en onze kinderen wordt weg geroofd. Geen gas eerdaags, geen licht, geen kaarsen, wij hopen dat er spoedig hulp komt opdagen.

ƒ oktober 1944 donderdag

Maandag hebben we hier in Noord Holland voor het laatst elektra; het hele elektrische net schakelt dan de stroom uit, behalve voor ziekenhuizen en huizen waar absoluut stroom noodzakelijk is en natuurlijk Duitse instanties. Den Haag en omgeving dito. Geen tram meer enz. Waar het naar toe moet weten we niet. Gelukkig kon er s avonds nog bij Greet gestoomd worden. Greet is de laatste dagen niet goed geweest en gisteravond en vanmorgen is de dokter nog geweest. Ze moet er nog in blijven en kon niet in mijn dagboek schrijven. Nu heeft ze de kans weer even waar genomen. Ze heeft net een poeder ingenomen tegen benauwdheid. Ik zelf hoest ook nog lelijk, maar ben niet ziek. Cor hoest ook verschrikkelijk en voelt zich niet prettig en Joke hoest ook. Het is dus een heel ziek huishouden. Tante Gonnie en Cor hebben vandaag voor mij weer een broekje gemaakt. Greet heeft van de week mijn pantoffels hersteld. Zo zit ik er tenminste warmpjes in, want kolen zijn er niet te krijgen, dus wordt er niet gestookt. Ik begin nu al twee woorden achter elkaar te zeggen. Cor mag geen ogenblik bij me weg. Cor is ook zo schattig voor mij, kruipt met me langs de grond en speelt heel dol met me. s Avonds als ze me naar bed brengt, dan zegt ze, houd goed vast hoor en dan heb ik haar gezicht vast met mijn twee handjes en mijn kleine snoetje vlak bij het hare. Ik kijk soms een beetje loens, vooral als ik pas wakker word. Greet en Cor hebben al aan Thea gevraagd hoe dat komt, maar Thea zei: het gaat vanzelf over. Als het niet over gaat dan zullen we er toch eens werk van maken. Mijn haartjes kammen vind ik iets verschrikkelijks, want het krult zo ontzettend en dus zit het heel erg in de war. Ik heb ook mijn galbultjes stuk gekrabt en Correke smeert me nu steeds in met Arabella en dat ruikt zo lekker. Ik heb net een hele grote peer op en wat druifjes en nu ga ik naar mijn bedje.

Ze zitten nog 3 km van Den Bosch; ze zijn op weg naar Tilburg en Breda en ook weer op weg naar Arnhem. De bewoners van Walcheren hebben een boodschap gekregen het eiland te verlaten. Dit staat nu onder water en het Duitse afweergeschut dat op Antwerpen vuurde zal hiermee onklaar zijn gemaakt. Met dat al staan Middelburg, met zijn prachtige stadhuis, Vlissingen, Veere enz. onder water. Het is hartverscheurend, maar deze oorlog eist de zwaarste offers. Het kanaal Dortmund-Emmen is door geallieerde bommenwerpers zwaar gebombardeerd

222