Dagboeken over een onderduikstertje 1942-1945

1 oktober 1944 zondag

Vandaag gaat de klok een uur terug. We hebben deze week nog licht zegt men en dan is het afgelopen. We zullen maar afwachten, alles loopt vast.

De Duitsers doen wanhopige pogingen om de spoorwegen op gang te krijgen. Zelf krijgen ze het niet gedaan, ze trachten het spoorwegpersoneel op te wekken, om dit te doen. Zogenaamd voor de voedselvoorziening. Ze laten vlees en kazen de lucht in vliegen en aardappelen verrotten en dan is het nog zogenaamd volksbelang. Niettemin ziet het er indroevig uit. Het wordt honger en koude deze winter. Men nadert Den Bosch en op alle fronten gaat het uitstekend.

Ik ben weer bij Greet gebleven en was erg lief vandaag. Ik ben erg jaloers als Cor alleen maar tegen Greet praat; dan ga ik hard schreeuwen en draai haar hoofd om. Mevrouw Tiny (King) was er ook nog vanavond, dat vind ik altijd erg leuk. Ik eet niet zo goed, toch zie ik er patent uit.

2 oktober 1944 maandag

Greet en ik zijn nog steeds verkouden. Cor heeft Thea opgebeld, Greet heeft getempt en had verhoging, anders waren wij even in het zonnetje gegaan. Het is in de kamers ook zo koud. Ik hoest ook maar, het zit erg los en ik krijg steeds honing. Gelukkig nog echte, eerst lustte ik het niet, maar nu zeg ik steeds “oning” en dan krijg ik weer een schepje.Ik heb ook ansjovis gegeten vanavond, drie sneetjes brood en wat gebakken aardappelen. Dat gaat gelukkig nogal. Vanmiddag zijn Greet en ik voor gaan zitten, op het kantoor, daar scheen zo heerlijk het zonnetje. Steeds wilde ik dan op “sootje”, maar Greet zei, ga maar in het “zonnie” zitten op de grond. Naderhand had ik een heerlijke kleur en een lekkere kleine snotneus. Toen moest ik mijn zakdoek zoeken. Naderhand vond ik sigarettenvloeitjes van Cor, daar mag ik nooit aankomen. Deze zijn zeer schaars, zelfs haast niet te krijgen. Zo’n boekje kost op het ogenblik f. 0.80 a f. 1,-, vroeger 12V2 cent. Toen vond ik van Cor het enkele omhulsel en ik zei: “voetjes Cor”. Dat Cor zeg ik zo eigenaardig en zo schattig, altijd roep ik om Cor en dat vindt ze natuurlijk leuk. Ik ben een bijdehante kleine rekel. Ik ben ook erg lief geweest tijdens mijn huisarrest, want we huizen steeds op de slaapkamer. Ten eerste is het hier warmer en ten tweede blijven wij, Greet en ik in de zelfde temperatuur, ’s Morgens gaan wel even de deuren los om frisse lucht in te laten, maar dat duurt toch niet zo lang. Het was vandaag anders schitterend weer, de zon scheen heerlijk. We denken woensdag op straat te gaan, Greet en ik, dat wil zeggen als alles wat mee loopt. Men is de grote aanval op Keulen begonnen en andere troepen zijn op weg naar Tilburg en Breda.

We hoorden vandaag dat mensen met verjaardagen de gekste cadeaus geven, zoals een zak met soepbenen, closetpapier, zeep en dergelijke. Gisteren waren ze hier

221