Dagboeken over een onderduikstertje 1942-1945

het smaakte me niet. Gestoofde prei, daar ben ik niet dol op. Alles wat zo’n beetje een uiensmaak heeft, daar moet ik niets van hebben. Greet heeft twee hemdjes met broekje er aan gemaakt en Cor gaat voor mij weer een broek maken vanmiddag. We gaan eerst alle drie even slapen, want Cor voelt zich ook niet helemaal fit. De situatie bij Arnhem is nog niet veel veranderd. De Duitsers hebben weer geprobeerd de corridor te doorbreken. Ze zijn echter weer terug geslagen. Er wordt ontzettend maar dan ook ontzettend gevochten.

’s Avonds: Oma en Maartje zijn even geweest. Met Maartje heb ik heel dol gespeeld; met Maartje ben ik altijd nog even luidruchtig.

Veel nieuws over Arnhem komt er niet. Helmond is in geallieerd bezit. Men zegt dat de buitenwijken van Arnhem branden, de binnenstad echter niet. De geallieerden hebben een pontonbrug geslagen, het contact wordt nu hechter, overigens komt er helemaal geen nieuws over en we wachten in angstige spanning wat of er zal gebeuren. Men zegt dat het station in Den Bosch is opgeblazen. De schade hier aan de Handelskade bedraagt al 300 miljoen en ze zijn nog steeds bezig. Vanmiddag vlogen er hier duizenden toestellen over; het waren in het zonlicht net zilveren vogels. Onze Telegraaf, die vanavond verscheen, was de helft van een half blad, dus kregen we een kwart krant. We grijpen er gretig naar ondanks het feit, dat we tussen de regels door moeten lezen.

We krijgen voor het eerst sinds vier weken weer eens vlees op de bon. De mensen zijn zo akelig en wee en dan te weten dat er 1 000 000 kilogrammen de lucht in zijn geblazen.

Het is acht uur geweest en ik ben erg druk geweest vanavond. Ik dans en spring en dan zeg ik zelf: “meer” en doe het iedere keer over. Nu brengt Cor me lekker naar bed.

27 september 1944 woensdag

Het is half zeven ’s avonds. Cor is boontjes aan het afhalen en ik help haar (van de wal in de sloot). Ik hoef nog niet naar bed, want ik heb tot bij vieren geslapen. Greet en ik zijn allebei nog niet beter. Ik hoest nog en Greet heeft nog keelpijn. Het heeft ook zowat de hele dag geregend, het was zeer triestig en koud, toch waren er herhaaldelijk vliegtuigen in de lucht. De hele dag hebben er ook explosies plaats gevonden en bij iedere slag ging er een schok door onze leden. Machinerieën en alles wordt de lucht in geblazen, kapitalen gaan hier verloren. Onze Koenehaven, die ongeveer 14 jaar oud is, helemaal weg wat met noeste arbeid tot stand is gebracht. Scholen in Bussum waar de Duitsers al die tijd in gehuisvest zijn geweest, de lucht in. Koninklijke papierwarenfabriek van Gelder en Zonen in Velsen, ondermijnd. Onze mooie Handel Mij. Ondermijnd. De Amsterdamse Bank ondermijnd en zo gaan we maar verder. Het is droevig, maar

218