Dagboeken over een onderduikstertje 1942-1945

bontjassen lopen en dan te bedenken, dat haast niemand kolen in huis heeft. Ook wij hebben onze kolen niet ontvangen en krijgen deze voorlopig niet, aangezien alles aangewend wordt om zo lang mogelijk gas te verstrekken.

25 september 1944 maandag

Het is akelig weer. Het regent en af en toe schijnt de zon. Het is ineens herfst. Greet ligt in bed. Ze heeft pijn in haar borst. Ik hoest ook steeds een beetje. Cor heeft mij warm aangekleed, want het is koud.

In Arnhem woedt een strijd om bij te huilen. De brug is nog steeds in Duitse handen en we maken ons zeer ongerust, dat hij toch nog opgeblazen zal worden. De Duitsers gaan voort met hun vernietigingswerkzaamheden aan de overkant van het ij. De ramen zijn daar haast allemaal gesprongen. Tante Gonnie, die snipverkouden is en aan de overkant woont, heeft de ramen tegen elkander open staan. Dat is de enige methode om de ruiten te sparen, want glas is er niet te krijgen. Mensen die aan de overkant hun geld bij een bank gingen halen en in een lange file stonden, daar werd door de Grüne op geschoten. Zes waren er op slag dood, de anderen stoven uiteen. Er wordt een ware terreur uit geoefend.

Onze koningin heeft de hoogste onderscheiding gekregen die men zich denken kan, n.1. in de orde van de kousenband. Dit is een zeer grote eer èn voor onze vorstin èn voor onze ganse natie. Zo zijn er toch altijd nog enige zonnige glimpjes aan ons duistere firmament.

Tyfoon vliegtuigen hebben gisteren ondanks het slechte weer de Duitse stellingen bij Arnhem gebombardeerd. Verder wachten we in nerveuze spanning af, wanneer er enige kentering zal komen.

Ik ben net gevallen met mijn wangetje langs een stoel en dat deed me erg pijn. Ik heb dan ook zeer hard gehuild. Greet heeft het afgekust en ik heb even bij haar in bed gelegen, want we aten boven op Greet haar slaapkamer. Cor bracht mijn stoeltje naar boven en ik brulde. Ik dacht dat ze het weg ging brengen, want ik ben dol op mijn stoeltje. Ik heb ook nog even met Plukkie gespeeld.

26september 1944 dinsdag

Het is koud weer, af en toe schijnt de zon, maar alleen om een buitje regen te halen. We zitten met ons allen op Cor en Greet hun slaapkamer. Plukkie is ook zo koud en is hier niet weg te slaan. Greet is wel opgestaan, maar blijft op haar kamer. Voor mij is het ook heel goed dat ik boven blijf, want ik hoest nog een beetje en beneden is het erg koud. Cor verzorgt alles, want Joke is ook niet gekomen. Misschien ook ziek of anders haar moeder. Ik heb hier van alles gekregen om mee te spelen; allerhande flesjes en doosjes en ik ben er erg blij mee. Ik vermaak mezelf uitstekend. Het is nu middag en we hebben net gegeten. Ik heb niet veel gegeten,

217